Dusan Vlahovic, edhe pse me një kohëzgjatje të kufizuar në fushë, la përshtypjen se mund të bëjë diferencën në një ndeshje jo fort spektakolare, si ajo e fundit. Me pak minuta lojë, ai shkaktoi shqetësim të konsiderueshëm për mbrojtjen kundërshtare. Sulmuesi serb është i tillë: kur është në fushë, prania e tij ndihet, kur mungon, mungesa e tij është e dukshme. Këtë sezon, ai i ka munguar jo pak Juventusit të ri të Luciano Spallettit. Dusan pësoi një nga dëmtimet më të rënda, u rikuperua, por më pas u përball me një shqetësim të ri. Tani ai po përgatitet të ndihmojë shokët e skuadrës të arrijnë objektivin minimal, por jo më pak të vlefshëm, të një vendi në Ligën e Kampionëve sezonin e ardhshëm. Momenti i fundit në San Siro, 48 orë më parë, nuk garanton titullaritetin e tij të dielën kundër Veronës, por shënon një hap përpara drejt një periudhe më të konsiderueshme loje nga tani deri në fund të sezonit.
Vlahovic dëshiron të ndihmojë Juventusin në këtë rrugëtim të shkurtër, por plot kurthe, para se të mbyllet kampionati. Juventusi i kërkon atij atë prani fizike në zonën kundërshtare, e cila është thelbësore për të zgjidhur ndeshjet e bllokuara ose ato ku kreativiteti ka vështirësi të shfaqet; dëshira të cilat përputhen. Por çfarë ndodh më pas? E ardhmja bardhezi ka filluar tashmë, dhe këtë e dëshmon seria e gjatë e rinovimeve të kontratave që kanë shënuar zgjedhjet në Continassa: nga Yildiz te McKennie e Locatelli, të gjitha nën drejtimin e Spallettit, i cili vetë është i lidhur me projektin deri në qershor 2028. Fati i qendërsulmuesit serb është si historia e një filmi me një fund ende të pa shkruar, por diçka po lëviz, dhe po lëviz në drejtimin, në një farë mënyre, më logjik. Dusan e do dhe e respekton botën e Juventusit si pak të tjerë: çdo lëvizje e tij e dëshmon këtë, veçanërisht angazhimi për t’u ndjerë ende në qendër të vëmendjes pavarësisht pengesave fizike dhe një “martese” (kontrate) në fakt të shpërbëre.
Në mendimet e sulmuesit të lindur në Beograd është forcuar një bindje jo e vogël: për të lënë pas kujtimin dhe peshën e një viti kaq të pafat për shkak të problemeve muskulore, çfarë ka më mirë sesa të vazhdosh të vraposh për një fanellë dhe në një ambient që të jep ndjesinë e shtëpisë, me objektivin për t’u rilançuar shpejt? E përkthyer: rinovimi i kontratës që skadon në qershor, duke nënshkruar një të re, ndoshta vetëm për dy vjet, mund të përfaqësojë rrugën më të përshtatshme për dalje dhe rifillim. Një rinovim me shifra “alla Yildiz”, pak më pak se gjashtë milionë euro plus bonuse, mund të mbyllë një rreth të hapur prej kohësh, ndoshta shumë kohësh. Kjo lëvizje strategjike do t’i jepte Vlahovicit stabilitetin e nevojshëm për të rigjetur formën e tij më të mirë dhe për të kontribuar maksimalisht në objektivat e klubit, duke shmangur presionin e një kontrate afatgjatë në një moment delikat të karrierës së tij.
Spalletti pret Vlahovicin e vërtetë, dhe Dusan e di se me Lucianon rritja e mëtejshme është e garantuar. Një rritje që do të kulmojë në një sezon, atë të ardhshmin, me Scudetto-n si mendim fiks: marrëdhënia teknike-sulmues është nga ato që rrisin pritshmëritë. Vlahovic ka krijuar një lidhje jo banale me shokët e skuadrës, dhe ata vlerësojnë qëndrimin e tij të karakterizuar nga bujaria dhe altruizmi. Grupi është forca e versionit të ri bardhezi, edhe sepse në grup janë shumë ata që ushtrojnë ndërgjegjësimin për një fitore që mungon dhe që nuk mund të shtyhet më. Kjo atmosferë pozitive brenda skuadrës është një faktor kyç që e mban Vlahovicin të motivuar dhe të fokusuar te Juventusi, duke e bërë atë të ndjejë se është pjesë e një projekti ambicioz dhe të bashkuar.
Vlahovic reflekton dhe, ndërkohë, hedh poshtë disa ide të lindura së fundmi: zgjedhja, në rast se do të ndodhte, e një destinacioni në Itali nuk është pjesë e mendimeve të tij, sepse do të kishte shijen e një tradhtie ndaj kauzës së Continassas. Përtej kufirit, ka kush nuk ka pushuar kurrë së joshuri dhe që po e josh me më shumë insistim pikërisht në këto orë: Bayern Munich. Bavarezët e kanë përfshirë atë në agjendën e tyre të merkatos si zëvendësues të Kane, ose gjithsesi, si atë lloj përforcimi të dobishëm për të vazhduar dominimin në Bundesliga me një sy nga Europa e rëndësishme. Ofrimi i një page më të lartë se gjashtë milionë euro, të cilën do ta arrinte Juventusi, nuk është një ndërmarrje e pamundur për klubin e Mynihut. Megjithatë, te Bayerni, Dusan do të duhej të fillonte gjithçka nga e para dhe ta bënte këtë me të panjohurën e një motori që duhet vajosur shpejt për shkak të shumë pengesave të pësuara. Liga e Kampionëve dhe rinovimi: kjo është ndeshja e dyfishtë që pret Vlahovicin. Një sfidë e dyfishtë e hapur, por e drejtuar: si në renditje, ashtu edhe në qëllimet e sulmuesit dhe të stafit të tij të ri, ku babai i tij, Milos, zë një rol gjithnjë e më qendror. Në një sfidë jo fort spektakolare, Dusan tregoi se mund të dhurojë momente magjike: në San Siro ndodhi pikërisht kështu.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport