Juventus po tregon besim të fortë në projektin aktual dhe po përgatitet të bëjë dy lëvizje kyçe në merkaton e janarit. Këto afrime synojnë të forcojnë punën e trajnerit dhe të konsolidojnë një fazë rritjeje, me shpresën se do të krijojnë një bazë të fortë për një cikël të ri të klubit. Në këtë moment, askush në Continassa nuk ka ndërmend të lërë asgjë rastësisë. Ky është një udhëzim i qartë nga pronësia, e cila mban një linjë të drejtpërdrejtë me drejtuesit dhe është shumë e kënaqur me mënyrën se si po zhvillohet sezoni nën drejtimin e Spallettit. Megjithatë, tani është e nevojshme të shpejtohet në tregun e transferimeve, duke shfrytëzuar mundësitë që mund t’i japin Juventusit atë që i duhet për të qenë më solid deri në fund të sezonit.
Merkatoja e Juventusit në dritaren e janarit do të bazohet kryesisht te rastet dhe mundësitë e volitshme. Ndryshe nga sesionet e kaluara, ku pronësia ka bërë ndërhyrje shtesë financiare, këtë herë nuk do të jetë kështu. Marrëveshja mes Spallettit dhe klubit, në momentin e arritjes së saj, parashikonte disponibilitetin për të bërë disa rregullime gjatë rrugës, por asgjë tepër impenjative. Kjo edhe sepse trajneri është i bindur se tashmë ka një organikë konkurruese për të arritur objektivin minimal të kualifikimit në Champions League. Për këtë arsye, dy prioritetet e identifikuara në këtë fazë lidhen vetëm me dy role mjaft margjinale: zëvendësuesin e Yildizit dhe atë të Kalulusë, duke marrë parasysh refuzimin e qartë të Joao Marios nga stafi teknik.
Spalletti ka ndryshuar mendim për mesfushorin, pasi ka vlerësuar materialin në dispozicion. Veprimi vendimtar ishte ndryshimi i modulit: për të luajtur me formacionin 4-2-3-1, ai mjaftohet me mesfushorët që ka, duke ngritur maksimalisht në trequartë ndonjë mesfushor sulmues. Përgjigjet pozitive nga McKennie dhe Miretti e kanë bindur atë të mos forcojë dorën për afrime të tjera në mesfushë. Kjo edhe sepse mundësitë në këtë pozicion nuk janë shumë tërheqëse dhe kërkojnë një periudhë të gjatë përshtatjeje. Juventusit i duhen më tepër kombinime që duhet të mbrojnë ekuilibrat e arritur. Chiesa mund të jetë një mundësi e mirë nëse Liverpooli zbut pozicionin e tij, duke siguruar kështu një sulmues shtesë për çdo pozicion. Maldini mund të bëhet më i thjeshtë, nëse Atalanta hapet për shitjen, dhe në një farë mënyre më funksional në logjikën e rotacioneve që synon të bëjë trajneri.
Nyja më e ndërlikuar për t’u zgjidhur në këtë merkato riparuese lidhet me pozicionin e krahut. Juventusi ka pak lojtarë krahu dhe dëshiron të heqë dorë nga dikush që nuk merret në konsideratë për shkak të peshës ekonomike që ka. Joao Mario është refuzuar nga Spalletti, ashtu siç ishte edhe nga Tudor. Kostic është në vitin e fundit të kontratës dhe fiton shumë. Dhe nëse Cambiaso në të majtë mund të gjejë te Cabal një zëvendësues të mirë, Kalulu në të djathtë ka nevojë për një partner adekuat për të mos u mbingarkuar edhe në pjesën e dytë të sezonit. Mazraoui, në huazim nga Manchester United, mund të jetë një mundësi. Mingueza, aktualisht te Celta Vigo (ku Barcelona zotëron 50% të kartonit), mund të jetë një ide investimi për të parashikuar një nevojë të pritshme në verë, ashtu si mesfushori për skadimin e kontratës së McKennie. Përveç rastit kur Juventusi realizon një shitje, këtë herë jo të një të riu. Comolli dëshiron të mbrojë pasurinë e klubit, prandaj është më i prirur të vlerësojë ofertat për ndonjë lojtar “top” që ka më pak hapësirë në zgjedhjet e trajnerit. Gatti është i dëshiruar në Premier League, ndërsa Galatasaray po shtyn për Koop.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport