Mosha është vetëm një numër. Kjo mund të tingëllojë si një frazë e zakonshme, por jo kur bëhet fjalë për Luka Modriçin. Kampioni i Milanit, me të vërtetë, nuk e ndjen peshën e viteve. Dëshironi të dini të fundit? Në Kroaci ka nga ata që po mobilizohen për ta bindur atë të ndryshojë mendje për tërheqjen nga kombëtarja, pavarësisht se në fillim të shtatorit do të mbushë gati 41 vjeç. Por, për këtë do të flasim më vonë. Ndërkohë, Ruben Amorim nuk duket se ka dyshime: në ndeshjen e parë kundër Torinos, të dielën në mbrëmje, çelësat e mesfushës kuqezi do t’i besohen Lukitës. Ashtu si vitin e kaluar me Massimiliano Allegrin. Trajnerët ndryshojnë, filozofitë ndryshojnë diametralisht, por Modriç luan gjithmonë.
Gjatë verës, Luka i bëri tifozët e Milanit të vuanin paksa për vendimin nëse do të vazhdonte të ndriçonte San Siron apo jo. Nuk mund ta mohojmë, pati momente kur ndjesia se kroati mund t’i varte këpët në gozhdë dhe të largohej nga Milano ishte e fortë. Megjithatë, Modriç qëndroi “për të fituar”, siç e përsëriti së fundmi në një intervistë për “Gazzetta dello Sport”, duke firmosur një kontratë të re dhe duke vazhduar aventurën e tij kuqezi. Në fund, ishte një zgjedhje thjesht futbollistike, pasi pjesa tjetër e familjes (gruaja dhe tre fëmijët) do të zhvendosen të gjithë në Madrid për arsye shkollore. Pas Kupës së Botës, Modriç u bashkua me shokët e skuadrës direkt në Australi, më 2 gusht. Tre ditë më vonë, Luka ishte tashmë në fushë në miqësoren kundër Interit. Më 8 gusht në Xhakartë luajti si titullar për herë të parë kundër Çelsit, ndërsa në testin e fundit të Ferragostos kundër Mançester Junajtid e nisi nga stoli për shkak të një problemi të vogël fizik, duke dhënë më pas – duke hyrë nga stoli – shtysën vendimtare për fitoren. Modriç dukej tashmë në formë të shkëlqyer, gati për të nisur një tjetër sezon si protagonist. Dhe, falë mungesës së Mike Maignan, ai mbajti edhe shiritin e kapitenit të Milanit.
Edhe para se ta stërviste, Amorim e kishte bërë të qartë rëndësinë e të pasurit në skuadër një kampion të kalibrit të ish-fituesit të Topit të Artë. “E konsideroj thelbësor, nuk po ju them se do të mund të luajë të gjitha ndeshjet, por sidomos në fillim mund të na japë një ndihmë të madhe,” tha në fillim të korrikut trajneri portugez duke folur për mesfushorin kroat. Amorim beson se Modriç mund të jetë një faktor kyç në përhapjen e shpejtë të idesë së tij të futbollit në Milanin e ri. Kjo falë kombinimit të përvojës, inteligjencës taktike dhe lidershipit teknik që vetëm Luka mund të ofrojë në fushë, madje edhe në moshën e tij.
Kështu, në Torino, Modriç do të nisë nga minuta e parë, me gjasë pranë tij njërin mes Musah (favorit) dhe Jasharit. Më pas, në të ardhmen do të shihet nëse dhe kur do t’i jepet mundësia të pushojë. Sigurisht, te Milani do të jenë të vëmendshëm edhe ndaj lëvizjeve të trajnerit të ri të Kroacisë, Slaven Biliç. Një person që në të kaluarën (nga viti 2006 deri në 2012) e ka stërvitur tashmë Lukitën në kombëtare dhe e di se çfarë do të thoshte të filloje një kurs të ri pa kontributin e veteranit. Për këtë arsye, trajneri po përpiqet ta bindë Modriçin të kthehet për të mbrojtur fanellën e vendit të tij, pavarësisht njoftimit për tërheqje pas Kupës së Botës. Biliç e ka thënë këtë edhe publikisht. “Një nga gjërat e para që do të bëj është të flas me Modriçin, do të më pëlqente që ai të vazhdonte me kombëtaren.” Dhe nga fjalët kaloi shpejt në vepra, duke takuar Lukën dhe duke i kërkuar shprehimisht të vazhdojë të luajë me fanellën me kuadrate të bardha dhe të kuqe.
Nëse mesfushori do të pranonte, kjo do të thoshte t’i shtohej një kalendari tashmë mjaft të ngjeshur – Diavolo do të luajë në Ligën e Evropës – edhe angazhimet me Kroacinë. Një ngarkesë shtesë lodhjeje që klubi kuqezi do të ishte shumë i lumtur ta shmangte. Megjithatë, vendimin (në autonomi të plotë) do ta marrë vetë Modriç. Milani, në fakt, i beson verbërisht Lukës. Shumë pak futbollistë dinë të menaxhojnë veten si kroati. Po aq pak janë trajnerët që do të bënin me dëshirë pa të. Nëse Biliç e do sërish me vete, Amorim e përkëdhel çdo ditë në Milanello. Një detaj që ndoshta nuk e keni vënë re: ata kanë të njëjtën moshë, të dy të lindur në vitin 1985. Por në fund të fundit, mosha nuk është vetëm një numër?
Marrë nga La Gazzetta dello Sport