Nga vendi i 15-të te triumfi në Premier League, a do të funksionojë “metoda Arteta” ndaj PSG?

Arsenali mund të mos ketë magjinë spontane të Paris Saint-Germain, por nëse londinezët arrijnë të ngjiten në majën e Europës për herë të parë në histori, suksesi i tyre do të shihet si triumfi i metodës, planifikimit dhe disiplinës.

Në kontrast me stilin më fluid dhe shpërthyes të PSG-së, skuadra e Mikel Artetës është ndërtuar mbi organizim, kontroll dhe evolucion të kujdesshëm. Tekniku spanjoll shpesh është etiketuar si një “perfeksionist i kontrollit”, por progresi i Arsenalit gjatë viteve të fundit tregon një projekt të menduar në detaje, ku çdo hap është bërë me logjikë dhe durim.

Kur Arteta mori drejtimin e Arsenalit në fund të vitit 2019, klubi ndodhej në krizë. Në Krishtlindjet e vitit 2020, “Topçinjtë” renditeshin në vendin e 15-të në Premier League dhe projekti dukej larg suksesit. Megjithatë, trajneri bask nuk ndryshoi kursin.

Pas tri sezonesh si nënkampionë të Anglisë dhe dyshimeve nëse skuadra kishte arritur kulmin e saj, Arsenal gjeti përgjigjen përmes asaj që vetë klubi e kishte kthyer në slogan: procesit.

Arteta ndërtoi skuadrën duke eliminuar gradualisht figurat e mëdha dhe pagat e rënda. Fillimisht u larguan emra si Mesut Ozil dhe Pierre-Emerick Aubameyang, ndërsa fokusi kaloi tek ndërtimi i një grupi të ri, të uritur dhe të zhvillueshëm.

Një nga karakteristikat më të dukshme të Artetës ka qenë vendosmëria për të përmirësuar çdo repart, edhe kur nevoja nuk dukej evidente.

Aaron Ramsdale, dikur i konsideruar një nga portierët më të mirë të Premier League, humbi vendin ndaj David Raya. Oleksandr Zinchenko nuk mbeti më pjesë e planeve kryesore, ndërsa Ben Ëhite u sfidua seriozisht nga Jurrien Timber.

Në repartin ofensiv, mungesa e golave solli afrime të reja si Viktor Gyokeres, ndërsa thellësia e skuadrës u shtua me emra si Noni Madueke dhe Eberechi Eze.

Forca e Arsenalit? Jo vetëm titullarët

Ndryshe nga shumë rivalë, modeli i Artetës nuk mbështetet vetëm te formacioni ideal. Ideja e trajnerit spanjoll ka qenë krijimi i një skuadre të dytë po aq konkurruese.

Në mbrojtje, dëmtimi i Ëilliam Saliba disa sezone më parë nxori në pah mungesën e alternativave. Sot, Arsenal ka luksin të disponojë opsione të shumta dhe cilësore në çdo pozicion.

Ndoshta londinezët nuk kanë formacionin më spektakolar në botë, por kanë ndërtuar një skuadër të thellë dhe të balancuar,një faktor që shpesh vendos fatin e trofeve.

Edhe në Champions League, progresi i Arsenalit ka qenë gradual. Pas rikthimit në kompeticion, londinezët arritën çerekfinalet, më pas gjysmëfinalet dhe tashmë finalen. Nëse dikur u eliminuan nga Paris Saint-Germain, tani përballja me francezët shihet si një test final për të provuar se “metoda Arteta” ka funksionuar.

Nga vendi i 15-të në Premier League, deri te mundësia për t’u shpallur kampionë të Anglisë dhe Europës, historia e Arsenalit mund të jetë dëshmia më e qartë se ndonjëherë suksesi nuk vjen nga magjia, por nga durimi, organizimi dhe vizioni afatgjatë.