Andrea Pirlo, me atë shprehje enigmatike të dikujt që nuk i është kushtuar kurrë enigmave në jetë, gjendet në qendër të një debati të gjerë. Çështja politike dhe etike, lidhja me rusët, arabët dhe paratë, ka ngritur pikëpyetje. Madje, disa theksojnë se për një ish-futbollist italian, brenda një lëvizjeje të përfshirë shpesh në skandale bastesh, sponsorizimi i një marke bastesh përfaqëson një autogol të papërshtatshëm. Megjithatë, kjo stuhi mediatike, ky muson fjalësh, nuk do të prishë marrëveshjen me Federatën Italiane të Futbollit. Pirlo do të jetë trajneri i Kombëtares. Kështu bëjnë të ditur avokatët e trajnerit, të cilët këto orë janë angazhuar për të zgjidhur kontratën ekzistuese me United FC, në pritje të hartimit të marrëveshjes që do të hapë ciklin e ri të “axurrëve”.
Pirlo ka vënë objektivisht fytyrën e tij në markën Fonbet, në të cilën Sergey Lomakin, aksioner i skuadrës së Emirateve ku Andrea shkoi të punonte pak muaj më parë, ka interesa. Roli i tij quhet “ambasador global”. Marrëdhëniet janë pra të lidhura: trajneri promovon fushatën publicitare. Duke iu besuar një kompanie që menaxhon në mënyrë autonome të drejtat e imazhit të tij, Pirlo ka firmosur një kontratë me klauzolë tërheqjeje, e cila mund të aktivizohet në çdo moment, pa penalitete. Në thelb, Pirlo i ka rezervuar vetes të drejtën për t’u liruar nga çdo markë për të shmangur situata papajtueshmërie. Për shembull, nëse ai do të punësohej nga një skuadër që ka si sponsor një tjetër agjenci bastesh, kjo do të ishte problem.
Aq më tepër, duke qenë se do të drejtojë Kombëtaren, ai do të çlirohet nga çdo detyrim komercial. Madje, ai tashmë po e bën këtë, me objektivin për t’u kthyer shpejt në Coverciano, këtë herë jo si student në kërkim të patentës, por si trajner i Kombëtares. Fundjava e zyrës së tij ligjore i është dedikuar analizës së dokumenteve të largimit: në radhë të parë, Pirlo, aktualisht në grumbullim me skuadrën në Austri, duhet të japë dorëheqjen nga roli i trajnerit. Njëkohësisht, ai do të ndërpresë lidhjet me kompaninë ruse, jo vetëm sepse është shprehje e një vendi të ndaluar nga komuniteti ndërkombëtar, por edhe sepse në Itali sponsorizimi i një marke bastesh nuk është më ligjor që nga viti 2018, kur hyri në fuqi i ashtuquajturi “Dekreti i Dinjitetit”.
Është e vërtetë që shumë sportistë, dhe shumë futbollistë të mëdhenj, i japin fytyrën e tyre iniciativave komerciale të kompanive të lidhura me bastet. Por ata nuk promovojnë kurrë në mënyrë eksplicite bastet dhe mbi të gjitha nuk kanë detyra institucionale brenda federatave. Personave më të afërt, Pirlo u ka shprehur qetësi absolute. Madje, jo, njëfarë ankthi. Por jo për këtë çështje, e cila sipas parashikimeve të stafit të tij do të shfryhet shumë shpejt, duke i lënë vend aktualitetit dhe programimit. Andrea thjesht mezi pret të bëhet trajner i Kombëtares, mundësia e tij e madhe.
Deri më tani, karriera e tij si trajner, në nivel klubesh, nuk ka qenë shumë e pasur me kënaqësi: nga debutimi me Juventusin, i cili e shkarkoi duke mos u kënaqur me fitoren e Kupës së Italisë, deri te eksperienca e fundit me Sampdorian. Megjithatë, besimi i Maldinit dhe Leonardos i ka dhënë atij një energji të papërshkrueshme për të larguar zhgënjimet e së kaluarës dhe për të imagjinuar një të ardhme të ndritur. Do të të vinte dëshira ta quaje bast, por sot është më mirë të shmanget. Në fund të fundit, ishte vetë Pirlo, në kohë të pa dyshimta, ai që shqiptoi një frazë që tani tingëllon ironike: “Nuk do të vija as një qindarkë në një të ardhme si trajner”. Më mirë të fitosh disa milionë si trajner i Kombëtares.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport