Sekreti i gjuajtjeve të Safonovit: Si Luis Enrique e mashtroi Bayernin në Ligën e Kampionëve

Gjatë gjysmëfinales së Ligës së Kampionëve kundër Bayernit, tifozët e PSG-së mund të kenë pyetur veten shpesh përse portieri Matvej Safonov i dërgonte gjuajtjet e tij nga zona e portës kaq shpesh jashtë fushës. Portieri rus 27-vjeçar, i cili papritur u bë titullar i PSG-së këtë sezon, duke zëvendësuar Donnarummën (i shitur te Manchester City) dhe Lucas Chevalier (i cili erdhi nga Lille për 40 milionë euro, por bëri një sërë gabimesh), dukej se kishte një problem me saktësinë e gjuajtjeve. Chevalier, pas gabimeve të shumta, humbi vendin e titullarit si te PSG-ja ashtu edhe në kombëtare, ku u tejkalua nga Maignan, duke i hapur rrugën Safonovit mes shtyllave të klubit parisien.

Megjithatë, ajo që dukej si një dobësi e Safonovit në ndeshjen Bayern-PSG, në fakt ishte një strategji e mirëmenduar. Gjuajtjet e tij nuk ishin aspak të pasakta, por ishin drejtuar qëllimisht në një zonë specifike të fushës: në krahun e majtë, pak pas mesfushës. Kjo zonë ishte ajo ku vepronte Kvaratskhelia, një nga lojtarët më të mirë të PSG-së. Por ideja e trajnerit Luis Enrique nuk ishte që topi të arrinte te gjeorgjiani, i cili nuk njihet për aftësitë e tij fizike apo goditjet me kokë, por që topi të dilte jashtë fushës.

Qëllimi i vërtetë i Luis Enriques ishte që, pasi topi të dilte jashtë, skuadra të ushtronte presion të menjëhershëm mbi kundërshtarët gjatë rivënies së topit në lojë. Kjo zgjidhje taktike, e cila habiti të gjithë, nuk ishte e re për PSG-në. Ajo ishte aplikuar edhe në finalen e Ligës së Kampionëve të vitit 2025 kundër Interit, ku topi u dërgua menjëherë jashtë fushës pas goditjes së fillimit, dhe më pas skuadra ushtroi presion të lartë për të fituar topin në zonën sulmuese. Kjo tregon se asgjë nuk ishte rastësore, por një tjetër ide gjeniale e trajnerit spanjoll.

Kjo strategji mbështetet edhe nga të dhënat statistikore. Rivënia e topit në lojë nga vija anësore është një situatë ku edhe skuadrat e mëdha shpesh humbasin zotërimin e topit, me një përqindje suksesi prej vetëm 50 për qind. Kjo shifër dëshmon se ideja e Luis Enriques ishte e drejtë dhe efektive. Gjuajtjet “e gabuara” të Safonovit i vunë në vështirësi lojtarët e Bayernit, duke i dhuruar topin kundërshtarëve vetëm për ta rimarrë atë në një zonë më të rrezikshme të fushës.

Në shikim të parë, kjo lëvizje mund të duket në kundërshtim me filozofinë e zakonshme të Luis Enriques, e cila bazohet në ndërtimin e lojës nga prapa dhe zotërimin e topit. Megjithatë, ajo është një dëshmi e gjenisë së një trajneri që kërkon të kuptojë zhvillimin e ndeshjes dhe të shfrytëzojë çdo situatë në avantazh të skuadrës së tij, duke arritur rezultate të shkëlqyera. Kjo strategji e papritur thekson aftësinë e tij për të inkorporuar taktika inovative për të siguruar fitoren.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport