Gjergj Luca nga Fish City u bën thirrje emigrantëve, kthehuni… shijojeni dhe begatojeni këtë vend të bekuar

Nga Albert Vataj
Në një kohë kur largimi, emigrimi është kthyer në zakon dhe kthimi në dilemë, zëri i Gjergj Luca vjen nga Fish City si një thirrje që nuk i përket vetëm emocioneve, por edhe ndërgjegjes. Kthehuni thotë ai, shijojeni dhe begatojeni këtë vend të bekuar. Kjo nuk është thjesht një ftesë për t’u kthyer, por një kujtesë se Shqipëria nuk është vetëm vendlindje, është mundësi, është potencial, është një hapësirë që pret të mbushet me përvojën dhe energjinë e atyre që e njohën botën dhe mund ta ndërtojnë më mirë të ardhmen këtu.

Gjergj Luca, ngre këtë thirrje jo thjesht si një ftesë, por një kumt që vjen si mall, si bindje dhe si vizion, kthehuni në këtë vend të bekuar dhe jetojeni, jo si kujtim, por si përmbushje.
Nga kjo qytezë e ndërtuar mbi punën dhe ëndrrën, ku përditshmëria merr trajtat e një përjetimi të rrallë, një oaz ku natyra, çlodhja dhe gëzimi bashkëjetojnë, familjet, të rinjtë, të dashuruarit, gjyshërit me nipër e mbesa, gjejnë një arsye për t’u ndalur dhe për ta kthyer kohën në përjetim. Aty, gjithçka duket e thjeshtë dhe e bukur, por njëkohësisht e mbarsur me një magji që të përfshin dhe të fton të qëndrosh.

“Thirrje publike për gjithë vajzat dhe djemtë tanë në emigracion: kthehuni në atdheun ku dielli, ushqimi, mali dhe deti shijojnë më shumë se një puthje në kurbet…”
Kjo thirrje, e artikuluar me gjuhën e drejtpërdrejtë dhe emocionale të Gjergj Luca, nuk i drejtohet vetëm atyre “çunave të Londrës”, por çdo shqiptari që e ka kërkuar fatin larg. Është një kujtesë se përtej mundësive të mëdha të botës, ekziston një vend ku dielli ka ngrohtësi tjetër, ku toka nuk është vetëm hapësirë, por identitet, ku njerëzit nuk janë thjesht bashkëqytetarë, por pjesë e një fryme të përbashkët.

Kjo nuk është një thirrje romantike që kërkon kthim për nostalgji. Është një apel për rikthim me vetëdije, për të kontribuar, për të investuar, për të ndërtuar. Sepse ata që u larguan nuk mbartin vetëm mallin, por edhe përvojën, dijen dhe energjinë që mund ta kthejnë këtë vend në një mundësi reale zhvillimi.

Në këtë kuptim, zëri i Gjergj Luca bëhet një thirrje për përgjegjësi kolektive, që kthimi të mos jetë vetëm një rikthim fizik, por një akt që begaton, që i jep këtij vendi jo vetëm praninë, por edhe vlerën e atyre që e kanë parë botën dhe zgjedhin ta ndërtojnë sërish shtëpinë e tyre këtu.
Kjo thirrje mbetet më shumë se një fjalë e hedhur në ajër, është një sfidë dhe një besim njëkohësisht. Sepse kthimi nuk ka vlerë nëse është vetëm fizik, ai merr kuptim kur shndërrohet në kontribut, në vizion, në një akt që e pasuron këtë tokë me dije, përkushtim dhe dashuri. Dhe ndoshta pikërisht aty qëndron thelbi i mesazhit të Gjergj Luca, ta shijosh këtë vend është një privilegj, por ta begatosh atë është një përgjegjësi.