Pamje magjike nga Ujëvara e Rasalit në Vëlcë, Selenicë

Bashkia e Selenicës ka pamje magjike nga Ujëvara e Rasalit në Vëlcë. Por jo vetëm këtu, në këtë bashki ndodhen edhe pika e zona të jashtëzakonshme turistike, pa harruar Amantian e lashtë, atje ku luheshin para 2500 viteve lojerat sportive, e ku në këtë gusht ishte Fidel Ylli me njerëzit e Komitetit Olimpik që i dha jetë Amantias.

Por Ujëvara e Rasalit shkëlqen për mrekullinë e saj.

Mbi humnerën ku gufojnë ujërat e Selenicës, Ujëvara e Rasalit nuk mbërrin te vizitori si një thjeshtë monument natyror, por si një zbulim i beftë, pothuajse mistik. Përshtypja e parë që pushton atë që shkel në ato terrone nuk është thjeshtë mahnitja nga pamja, por një ftesë për t’u larguar nga zhurma e botës dhe për t’u zhytur në një ritual të pastër elementar.

Rënia e ujit mbi shkëmbinjtë e skalitur nga shekujt krijon një muzikalitet me dy fytyra, nga njëra anë është gjëmimi i fuqishëm që dëshmon egërsinë e papërmbajtur të natyrës së Vlorës, e nga ana tjetër, spërkatja i imët i pikave të ujit që ngrihet si një vel i tejdukshëm, duke zbutur çdo ashpërsi rrethuese. Drita e diellit, kur thyhet përmes kësaj mjegulle të ujshme, vizaton ylberë të brishtë mbi gurët e mbuluar me myshk, duke i dhënë peizazhit një atmosferë gati ëndërrimtare.

Për udhëtarin që ndalon përpara saj, Rasali shfaqet si një oaz ku koha duket se pezullohet. Freskia e dendur që mbështjell luginën thith çdo lodhje të rrugës, ndërsa ndjesia e gurit të ftohtë dhe vërshimit të amshuar të ujit lë pas një mbresë të thellë medituese—një takim me egërsinë poetike të tokës që mbetet gjatë në mendje si një gjurmë dëshirie për t’u rikthyer.