-Marrë nga Sky news-
Donald Trump ka deklaruar se Shtetet e Bashkuara do të “drejtojnë” Venezuelën derisa të ndodhë një tranzicion, me qëllim shfrytëzimin e rezervave të saj të mëdha të naftës për t’ua shitur vendeve të tjera. Duke folur me gazetarët disa orë pasi Nicolas Maduro dhe bashkëshortja e tij u kapën, zoti Trump theksoi se firmat amerikane të naftës, “shumë të mëdha”, do të shpenzonin miliarda dollarë për të rregulluar “infrastrukturën e dëmtuar rëndë” në vendin e Amerikës së Jugut.
Venezuela zotëron rezervat më të mëdha të provuara të naftës në botë. Presidenti amerikan ka pohuar se okupimi i SHBA-së “nuk do të kushtojë asnjë qindarkë”, pasi vendi do të rimbursohet nga “paratë që dalin nga toka”. Aktualisht, vetëm një kompani energjetike amerikane, Chevron, vazhdon të operojë në Venezuelë, ndërkohë që një embargo e plotë e SHBA-së mbi të gjithë naftën venezueliane është në fuqi.
Ndërsa zoti Trump dëshiron që “nafta të rrjedhë” përsëri, analistët kanë paralajmëruar se mungesa e infrastrukturës dhe investimeve do të thotë se ky ambicie mund të kërkojë vite për t’u realizuar. Peter McNally nga Third Bridge theksoi se “ka ende shumë pyetje që duhet të marrin përgjigje rreth gjendjes së industrisë së naftës në Venezuelë, por është e qartë se do të duhen dhjetëra miliarda dollarë për ta kthyer atë industri në rrugën e duhur”. Pavarësisht këtyre pengesave logjistike, zoti Trump është zotuar “të marrë mbrapsht naftën që, sinqerisht, duhet ta kishim marrë mbrapsht shumë kohë më parë”.
Një zëdhënës i Chevron deklaroi se kompania “mbetet e fokusuar në sigurinë dhe mirëqenien e punonjësve tanë, si dhe në integritetin e aseteve tona. Ne vazhdojmë të operojmë në përputhje të plotë me të gjitha ligjet dhe rregulloret përkatëse”. Një tjetër gjigant amerikan i naftës, ConocoPhillips, tha se po “monitoron zhvillimet në Venezuelë dhe implikimet e tyre të mundshme për furnizimin dhe stabilitetin global të energjisë”. Një zëdhënës shtoi se “do të ishte e parakohshme të spekulohej për çdo aktivitet apo investim të ardhshëm biznesi”.
Liderë të tjerë të industrisë, përfshirë ExxonMobil, Shell, BP, TotalEnergies dhe Saudi Aramco, ende nuk e kanë bërë të qartë pozicionin e tyre.
Interesi i Trump për naftën e Venezuelës vjen pavarësisht se SHBA-ja është prodhuesi më i madh i naftës në botë, siç shpjegoi redaktori i ekonomisë dhe të dhënave, Ed Conway. Megjithatë, SHBA-ja prodhon kryesisht naftë të lehtë, ndryshe nga nafta e rëndë e nevojshme për të ushqyer rafineritë e saj. Kjo do të thotë se, për të furnizuar makinat me benzinë, SHBA-ja ka nevojë për naftë të rëndë dhe të trashë, pasi shumica e rafinerive të saj janë të konfiguruara për të përpunuar pikërisht këtë lloj. Meqenëse rinovimi i rafinerive kushton miliarda dollarë, askush nuk dëshiron ta bëjë këtë së shpejti.
Për pasojë, pavarësisht se Amerika teorikisht nxjerr më shumë naftë bruto nga territoret e veta sesa do t’i duhej ndonjëherë, ajo mbetet plotësisht e varur nga tregtia për të plotësuar kërkesat e saj për naftë të rëndë. Shumica e naftës bruto amerikane eksportohet jashtë vendit, ndërsa Amerika importon mbi 6,000 fuçi naftë në ditë për të ushqyer rafineritë e saj në Teksas dhe Luiziana me lëndën e rëndë që ato mund të përpunojnë. Këtu hyn në lojë Venezuela, e cila, së bashku me Kanadanë dhe Rusinë, zotëron rezervat më të mëdha në botë të naftës së rëndë.
Shifrat nga Energy Institute sugjerojnë se Venezuela zotëron rreth 17% të rezervave globale të naftës, ekuivalente me 303 miliardë fuçi. Ndërsa vendi prodhonte deri në 3.5 milionë fuçi në ditë në vitet 1970, kjo shifër ra në një mesatare prej vetëm 1.1 milionë në ditë vitin e kaluar, ekuivalente me vetëm 1% të prodhimit botëror.
SHBA-ja ishte dikur blerësi kryesor i naftës venezueliane, por që nga vendosja e sanksioneve, Kina është bërë destinacioni kryesor. Korrupsioni dhe nënfinancimi shpjegojnë pjesërisht pse Venezuela nuk ka qenë në gjendje të shfrytëzojë rezervat e saj në të njëjtën mënyrë si shtetet e Gjirit, si Arabia Saudite. Ndërsa disa kompani perëndimore të naftës kanë mbetur aktive në vend, sanksionet kanë penguar Venezuelën të tërheqë investime dhe të sigurojë pajisjet e nevojshme. Rezervat e saj përbëhen kryesisht nga nafta e rëndë në Orinoco, në Venezuelën qendrore, duke e bërë naftën e saj bruto të shtrenjtë për t’u prodhuar, por teknikisht relativisht të thjeshtë, sipas departamentit të energjisë të qeverisë amerikane.