Kalo te përmbajtja
Koha Jone Logo
  • Të fundit
  • Lajme
  • Aktualitet
  • WebTV
  • Rajoni
  • Bota
  • Politikë
  • Kosova
  • Ekonomi
  • Showbiz
  • Sporti
  • Shqip
  • English
Lexo në app
  • Shqip
  • English
  • Të fundit
  • Lajme
  • Aktualitet
  • WebTV
  • Rajoni
  • Bota
  • Politikë
  • Kosova
  • Ekonomi
  • Showbiz
  • Sporti
  • Lajme
  • Aktualitet
  • Politikë
  • Forum
  • WebTV
  • Editorial
  • Kosova
  • Rajoni
  • Bota
  • Sporti
  • Ekonomi
  • Showbiz
  • Kultura
  • Shëndeti
  • Teknologji
  • Intervista
  • Kronikë
  • Turizëm
  • Sociale
  • Historiku
Lajmet e fundit

Gazeta "KOHA JONË" themeluar si e pavarur më datë 11 Maj 1991
Botues: Nikoll LESI. Adresa e redaksisë: Rruga "Sami Frasheri", Pallatet e Aviacionit të Vjetër Nr. 2, TIRANA - ALBANIA

Site by

Opsionet e pamjes

Pamje shembull E premte, 20 Nëntor 2026, 11:57 Si sot para 30 vitesh Azem Hajdari parashikoi vrasjen e tij! Si sot, fiks para 30 vitesh, lideri i demokracisë Azem Hajdari erdhi te gazeta KOHA JONE dhe deklaroi se “Duan të me vrasin”. Gazeta…
Pamja e bardhë/e zezë
Madhësia e tekstit
  • Në trend
  • Elisa Spiropali
  • Tirana
  • Aeroporti i Tiranës
  • Sulme kibernetike
  • Buxheti 2027
  • Merkato
  • Ogren Balluku
  • Dogana
Lajmet e fundit
Në trend
  • Elisa Spiropali
  • Tirana
  • Aeroporti i Tiranës
  • Sulme kibernetike
  • Buxheti 2027
  • Merkato
  • Ogren Balluku
  • Dogana
KOHA JONË Lajmet e fundit, gjithmonë me ju
Instalo

A po e gjen politika sërish qendrën e saj të gravitetit?

Bota E premte, 19 Korrik 2024 14:25
A po e gjen politika sërish qendrën e saj të gravitetit?
Shto te burimet e preferuara

Shpërnda

Facebook WhatsApp Email X

Nga Barbara Stefanelli, Corriere della Sera

Tony Blair i shkroi, në një letër kryeministrit të ri britanik Keir Starmer pas triumfit të Laburistëve, ku thoshte se qendra nuk është moçali në të cilin zhyten idealet, por hapësira ku gjenden zgjidhjet për të qeverisur vendet. Zgjidhje të frymëzuara nga sensi i përbashkët – sens i përbashkët që mund të jetë radikal, inovativ, apo i guximshëm. Dhe gjithashtu e pakëndshme, veçanërisht në një sezon në të cilin Ylli Polar i konsensusit shkëlqen në qiellin e konflikteve të acaruara, të bërtitura, pa shtigje dhe nuanca. Siç shkroi filozofi Avishai Margalit, nuk do të jenë fitoret apo edhe humbjet ato që përcaktojnë kush jemi ne (shtetet), ajo që do të ketë rëndësi, është cilësia e kompromiseve që arrijmë me kalimin e kohës ( On Compromise and Rotten Compromises, 2010).

Ky mund të jetë mësimi (reformist) me të cilin përfundon një sezon i jashtëzakonshëm elektoral për Europën. Së pari vota për rinovimin e Parlamentit të Strasburgut, me avancimin e së djathtës dhe megjithatë mbajtjen e shumicës (popullore, socialistë, liberalë). Më pas ai që përmbysi balancën e pushtetit në Mbretërinë e Bashkuar, duke i dhënë fund ciklit të gjatë të konservatorëve. Së fundi, hapi më i bujshëm: dy raundet e zgjedhjeve legjislative franceze, të cilat panë një koalicion shumë të gjerë – nga rebelët e majtë deri te të moderuarit e Macron që lëvizën si një pengesë për kërcënimin e Lepenizmit, i konsideruar i pashmangshëm në Kullën e Babelit nga anketuesit dhe analistët.

Reklamë Reklamo në Koha Jonë
Reklamë Reklamo në Koha Jonë

Pranverë-verë 2024, pra, një kohë për rrezik dhe reflektim. Filloi me liderin konservator anglez Rishi Sunak, i cili në fund të majit, pa ombrellë në shiun e rrëmbyeshëm, njoftoi shpalljen e zgjedhjeve më 4 korrik, më herët se sa pritej në vjeshtë. “Mund të laget i vetëm”, ​​ishte titulli i një gazete të nesërmen, duke luajtur në skenën e kryeministrit të njomur dhe me parashikimin e një të ardhmeje më të lagësht sesa të ndritshme për frontin konservator. Menjëherë pas kësaj, më 9 qershor, fjalimi i Presidentit Macron në kanalet e unifikuara: është më mirë të pyesim veten menjëherë dhe të votojmë, duke pasur parasysh favorin e shprehur për fuqizimin e Marine LePen dhe Joseph Bardella në zgjedhjet evropiane, le të shohim nëse populli francez e konfirmon këtë kthim djathtas.

ReklamëSwiss DigitalReklamo në Koha Jonë

Basti i dyfishtë, në dy vende që kanë përcaktuar gjithmonë historinë kontinentale, pati rezultate të kundërta. Sunak mezi mbajti një vend në Parlament, por dha dorëheqjen nga të gjitha pozicionet, duke e lënë fushën e hapur për ekipin e Starmer, në gjendje të merrte 63% të vendeve me 34% të votave në vazhdën e sistemit unik. Në vend të kësaj, Macron dëshmoi, midis një raundi në tjetrin, kolapsin e favoreve për tandemin LePen-Bardella falë një sistemi efektiv të qëndresës që bashkoi njerëzit e tij të Ansamble me drejtuesit “asnjëherë të nënshtruar” të Frontit Popullor. Tani mund të diskutojmë gjatë për sistemet zgjedhore, në këtë epokë të fragmentimit të brendshëm të demokracive: çfarë garanton qeverisjen? Cila në vend të kësaj garanton më shumë respekt për zërat e pasigurt strukturor dhe të thyer të elektoratit?

Mund t'ju interesojë

FBI paralajmëron për Artex: mjetet e reja të inteligjencës artificiale po shndërrojnë hakerimin në sulm “me një klik”

FBI paralajmëron për Artex: mjetet e reja të inteligjencës artificiale po shndërrojnë h...

Para 1 ore
BE-ja dhe Britania bien dakord për skemën e mobilitetit rinor: 100 mijë të rinj evropianë do të mund të jetojnë në Mbretërinë e Bashkuar

BE-ja dhe Britania bien dakord për skemën e mobilitetit rinor: 100 mijë të rinj evropia...

Para 1 ore
Sulm kibernetik: hakerat publikojnë në dark web të dhëna për 16 mijë klientë të Visa, Mastercard dhe JPMorgan

Sulm kibernetik: hakerat publikojnë në dark web të dhëna për 16 mijë klientë të Visa, M...

Para 1 ore

Ndërkohë, ne mund të fokusohemi në tre pika. E para: pjesëmarrja, e cila ka qenë në rënie kronike që nga vitet ’70 dhe ’80, ka ndryshuar rrjedhën, duke treguar se kur krahasimi është i qartë, madje transparent, dëshira për pjesëmarrje ringjallet. Trupi zgjedhor lëviz, kërkon të ndikojë në rezultatin përfundimtar dhe ia del. Ringjallja e një perimetri vlerash/interesash të përbashkëta në krahasim me rrjetin e zjarrtë të disqeve individuale të nisura në vija të drejta të destinuara të mos takohen kurrë.

E dyta: Evropa nuk ka vdekur fare. Në Britaninë e Madhe tashmë po diskutohen kushtet e afrimit pas vitesh rraskapitjeje në negociata dhe protokollet e ndarjes. Në Francë, vetë ideja e një Frexit – duke pasur parasysh vështirësitë e trishtueshme të Brexit – është zhdukur gjithashtu nga tryezat sovraniste.

E treta: Starmer, i cili ishte avokat deri në fillim të të 50-ave, ka të drejtë, misioni tani është të rindërtojë besimin në politikë. Pra, në mundësinë dhe kapacitetin e demokracive për të riparuar, riaktivizuar dhe reformuar sistemet e mbytura nga ndryshimet globale dhe të prera nga gërshërët e ekonomisë.

Në të djathtë, është koha të pranojmë se Patriotët nacionalistë po marshojnë vetëm në vend, edhe nëse kapiteni Orbán lëvizi në befasi – pothuajse si një Blitzkrieg – përgjatë rrugës Budapest, Moskë, Pekin. Në të majtë, forcat reformiste duhet të ekspozohen – me liderë premtues si Raphaël Glucksmann – për të dërguar flamujt maksimalistë që kanë zbukuruar llogoret për 30 vjet në vend që të tregojnë një rrugë të qëndrueshme për në papafingo.

Tony Blair i shkroi, në një letër kryeministrit të ri britanik Keir Starmer pas triumfit të Laburistëve, ku thoshte se qendra nuk është moçali në të cilin zhyten idealet, por hapësira ku gjenden zgjidhjet për të qeverisur vendet. Zgjidhje të frymëzuara nga sensi i përbashkët – sens i përbashkët që mund të jetë radikal, inovativ, apo i guximshëm. Dhe gjithashtu e pakëndshme, veçanërisht në një sezon në të cilin Ylli Polar i konsensusit shkëlqen në qiellin e konflikteve të acaruara, të bërtitura, pa shtigje dhe nuanca. Siç shkroi filozofi Avishai Margalit, nuk do të jenë fitoret apo edhe humbjet ato që përcaktojnë kush jemi ne (shtetet), ajo që do të ketë rëndësi, është cilësia e kompromiseve që arrijmë me kalimin e kohës ( On Compromise and Rotten Compromises, 2010).

Ky mund të jetë mësimi (reformist) me të cilin përfundon një sezon i jashtëzakonshëm elektoral për Europën. Së pari vota për rinovimin e Parlamentit të Strasburgut, me avancimin e së djathtës dhe megjithatë mbajtjen e shumicës (popullore, socialistë, liberalë). Më pas ai që përmbysi balancën e pushtetit në Mbretërinë e Bashkuar, duke i dhënë fund ciklit të gjatë të konservatorëve. Së fundi, hapi më i bujshëm: dy raundet e zgjedhjeve legjislative franceze, të cilat panë një koalicion shumë të gjerë – nga rebelët e majtë deri te të moderuarit e Macron që lëvizën si një pengesë për kërcënimin e Lepenizmit, i konsideruar i pashmangshëm në Kullën e Babelit nga anketuesit dhe analistët.

Pranverë-verë 2024, pra, një kohë për rrezik dhe reflektim. Filloi me liderin konservator anglez Rishi Sunak, i cili në fund të majit, pa ombrellë në shiun e rrëmbyeshëm, njoftoi shpalljen e zgjedhjeve më 4 korrik, më herët se sa pritej në vjeshtë. “Mund të laget i vetëm”, ​​ishte titulli i një gazete të nesërmen, duke luajtur në skenën e kryeministrit të njomur dhe me parashikimin e një të ardhmeje më të lagësht sesa të ndritshme për frontin konservator. Menjëherë pas kësaj, më 9 qershor, fjalimi i Presidentit Macron në kanalet e unifikuara: është më mirë të pyesim veten menjëherë dhe të votojmë, duke pasur parasysh favorin e shprehur për fuqizimin e Marine LePen dhe Joseph Bardella në zgjedhjet evropiane, le të shohim nëse populli francez e konfirmon këtë kthim djathtas.

Basti i dyfishtë, në dy vende që kanë përcaktuar gjithmonë historinë kontinentale, pati rezultate të kundërta. Sunak mezi mbajti një vend në Parlament, por dha dorëheqjen nga të gjitha pozicionet, duke e lënë fushën e hapur për ekipin e Starmer, në gjendje të merrte 63% të vendeve me 34% të votave në vazhdën e sistemit unik. Në vend të kësaj, Macron dëshmoi, midis një raundi në tjetrin, kolapsin e favoreve për tandemin LePen-Bardella falë një sistemi efektiv të qëndresës që bashkoi njerëzit e tij të Ansamble me drejtuesit “asnjëherë të nënshtruar” të Frontit Popullor. Tani mund të diskutojmë gjatë për sistemet zgjedhore, në këtë epokë të fragmentimit të brendshëm të demokracive: çfarë garanton qeverisjen? Cila në vend të kësaj garanton më shumë respekt për zërat e pasigurt strukturor dhe të thyer të elektoratit?

Ndërkohë, ne mund të fokusohemi në tre pika. E para: pjesëmarrja, e cila ka qenë në rënie kronike që nga vitet ’70 dhe ’80, ka ndryshuar rrjedhën, duke treguar se kur krahasimi është i qartë, madje transparent, dëshira për pjesëmarrje ringjallet. Trupi zgjedhor lëviz, kërkon të ndikojë në rezultatin përfundimtar dhe ia del. Ringjallja e një perimetri vlerash/interesash të përbashkëta në krahasim me rrjetin e zjarrtë të disqeve individuale të nisura në vija të drejta të destinuara të mos takohen kurrë.

E dyta: Evropa nuk ka vdekur fare. Në Britaninë e Madhe tashmë po diskutohen kushtet e afrimit pas vitesh rraskapitjeje në negociata dhe protokollet e ndarjes. Në Francë, vetë ideja e një Frexit – duke pasur parasysh vështirësitë e trishtueshme të Brexit – është zhdukur gjithashtu nga tryezat sovraniste.

E treta: Starmer, i cili ishte avokat deri në fillim të të 50-ave, ka të drejtë, misioni tani është të rindërtojë besimin në politikë. Pra, në mundësinë dhe kapacitetin e demokracive për të riparuar, riaktivizuar dhe reformuar sistemet e mbytura nga ndryshimet globale dhe të prera nga gërshërët e ekonomisë.

Në të djathtë, është koha të pranojmë se Patriotët nacionalistë po marshojnë vetëm në vend, edhe nëse kapiteni Orbán lëvizi në befasi – pothuajse si një Blitzkrieg – përgjatë rrugës Budapest, Moskë, Pekin. Në të majtë, forcat reformiste duhet të ekspozohen – me liderë premtues si Raphaël Glucksmann – për të dërguar flamujt maksimalistë që kanë zbukuruar llogoret për 30 vjet në vend që të tregojnë një rrugë të qëndrueshme për në papafingo.

Shto te burimet e preferuara

Shpërnda

Facebook WhatsApp Email X

Më të fundit

Si sot para 30 vitesh Azem Hajdari parashikoi vrasjen e tij!
Para 21 minutash

Si sot para 30 vitesh Azem Hajdari parashikoi vrasjen e tij!

E bujshme/ Ernest Muçi mund të transferohet te Roma, “shkesi” është Salah
Para 22 minutash

E bujshme/ Ernest Muçi mund të transferohet te Roma, “shkesi” është Salah

“Jam zyrtar publik! Më jep 1 milion euro ose…”/ Si tentoi 25-veçari të mashtronte ndërtuesin
Para 24 minutash

“Jam zyrtar publik! Më jep 1 milion euro ose…”/ Si tentoi 25-veçari të mashtronte ndërtuesin

Si të dalloni një sulm kibernetik nga një defekt i thjeshtë teknik
Para 30 minutash

Si të dalloni një sulm kibernetik nga një defekt i thjeshtë teknik

Më të lexuarat

1 Neda kërkon të marrë dy djemtë e saj prej 1 viti, flet për herë të parë Ogren Balluku: Ajo ka dështuar si nënë
Para 15 orësh

Neda kërkon të marrë dy djemtë e saj prej 1 viti, flet për herë të parë Ogren Balluku: Ajo ka dështuar...

2 Elisa Spiropali: Me vjen keq dhe turp për Blendi Klosin!
Para 13 orësh

Elisa Spiropali: Me vjen keq dhe turp për Blendi Klosin!

3 Horoskopi i ditës, e premte 20 nëntor 2026
Para 6 orësh

Horoskopi i ditës, e premte 20 nëntor 2026

4 Veliaj dhe Spiropali drejt PD-së? Befason deputeti Gjin Gjoni: Politika mund të bëjë çdo gjë
Para 15 orësh

Veliaj dhe Spiropali drejt PD-së? Befason deputeti Gjin Gjoni: Politika mund të bëjë çdo gjë

Koha Jone Logo

E përditshme, e pavarur

  • Të fundit
  • Lajme
  • Aktualitet
  • WebTV
  • Rajoni
  • Bota
  • Sporti
  • Showbiz
  • Politikë
  • Forum
  • Kultura
  • Shëndeti
  • Editorial
  • Kronikë
  • Teknologji
  • Ekonomi
  • Turizëm
  • Sociale
  • Reklamo në Koha Jonë
  • Kontakt
  • Privacy Policy
Download on the App Store Get it on Google Play

Gazeta "KOHA JONË" themeluar si e pavarur më datë 11 Maj 1991
Botues: Nikoll LESI. Adresa e redaksisë: Rruga "Sami Frasheri", Pallatet e Aviacionit të Vjetër Nr. 2, TIRANA - ALBANIA

Site by
  • BOTUES & DREJTOR: Nikoll LESI
  • KRYEREDAKTOR: Daniel MUÇAKU
  • ZV/KRYEREDAKTOR: Redjon SHTYLLA
  • BORDI: Elsa KAMBERI, KRYETARE
  • NIPT: J71425013C

© 2026 KOHA JONE. All rights reserved.