Udhëheqësit botërorë po mblidhen në Afrikën e Jugut për samitin e parë të G20-ës të mbajtur në kontinentin afrikan. Blloku, i zgjeruar së fundmi me Bashkimin Afrikan, përfshin 21 anëtarë që së bashku përfaqësojnë mbi gjysmën e popullsisë së globit, rreth 85% të ekonomisë botërore dhe 75% të tregtisë ndërkombëtare. Në Johanesburg marrin pjesë edhe përfaqësues të lartë nga OKB-ja, Banka Botërore dhe institucione të tjera.
Megjithatë, takimi është lënë në hije nga mungesa e udhëheqësve të SHBA-së, Kinës dhe Rusisë. Kjo situatë po shihet nga kombet evropiane si një mundësi për të forcuar lidhjet tregtare. “Shtetet afrikane po kërkojnë partneritete,” tha kancelari gjerman Friedrich Merz, duke shtuar se pret “rezultate të mira” nga bisedimet në Johanesburg.
Mungesa e SHBA-së vjen si pasojë e një bojkoti nga administrata Trump, e cila ka marrëdhënie të acaruara me Afrikën e Jugut. Trump ka akuzuar qeverinë vendase për persekutim sistematik të afrikano-jugorëve të bardhë (Afrikanerë), një pretendim i hedhur poshtë vazhdimisht. Përplasja diplomatike çoi edhe në dëbimin e ambasadorit të Afrikës së Jugut nga SHBA, pasi ai akuzoi Trumpin për racizëm.
Si rezultat, Uashingtoni nuk do të dërgojë asnjë delegacion zyrtar. I vetmi përfaqësues amerikan do të jetë ambasadori në Johanesburg, i cili do të marrë pjesë vetëm në ceremoninë e dorëzimit. Samiti i ardhshëm i G20-ës do të mbahet në SHBA, në një klub golfi në pronësi të Trumpit në Florida.
Bashkimi Evropian po kërkon të mbushë boshllëkun e lënë nga ekonomia më e madhe botërore. “BE-ja është këtu. Ne jemi partnerë të parashikueshëm dhe të besueshëm,” deklaroi Presidenti i Këshillit Evropian, Antonio Costa, duke theksuar nevojën për bashkëpunim global. Ndërkohë, Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, tha se blloku do të mbështesë “partneritetin dhe konkurrencën e ndershme”. Këtë javë, BE njoftoi edhe një marrëveshje të re për mineralet kritike me Afrikën e Jugut.
Mungesa e tre fuqive kryesore globale nënvizon një rend botëror gjithnjë e më të fragmentuar. Përpjekja e BE-së për të mbushur këtë boshllëk, veçanërisht në Afrikë, paraqet një provë vendimtare për ndikimin dhe aftësinë e saj për të vepruar si një pol autonom gjeopolitik.