Nga Edmond Arizaj –
Cfare ka pertej shpirtit? Prishja naten e teatrit kishte te bente pikerisht me shkeljen mbi shpirtin, mbi ndjenjat, mbi nostalgjine, historine po te doni, e shemtuar, apo leckosur s’ka lidhje. Jo vetem te aktoreve, por me shume akoma te mijera qytetareve te Tiranes brenda, por sidomos jashte saj, ne emigrim. Mund te duket e thjeshte: He mo se do behet nje tjeter me i bukur! Po pikerisht, kjo lehtesi per t’i shkulur mijera njerezve nje pjese te shpirtit , per ta shnderruar ne nje emigrant ne qytetin e tij, eshte e frikshme. E ndjeva kete dje, kur kalova pas shume e shume vitesh mes permes qytetit tim, Vlores (perdor gjithmone Transballkaniken). Ai bulevardi i gjere qe bymehej cdo minute pas fitores me Partizanin e Beogradit, kujtesa me e bukur, nuk ishte me. Ishte ngushtuar aq shume, me dopio trotuare, sa vetem reflektimi i detit me kujtonte se isha ne Vlore. A ka vlere krahasimi? Nuk e di. Por di, se isha gati i huaj. Ndoshta dhe shume tiranas ndihen me shume te huaj ne qytetin e tyre pas prishjes se teatrit. A justifikohet kjo me zhvillimin e qyteteve. S’besoj…Nuk kemi pare gje akoma?! Cfare ka pertej shpirtit?