Nga Jetmir Troshani
Tani që ekspedita e fotografisë “Snap in Africa” në Kenia përfundoi me sukses, jam gati të ndaj disa fjalë në lidhje me udhëtimin e mrekullueshëm që patëm.
Udhëtimi ynë fotografik për jetën e egër filloi më 19 shkurt 2022. 12 prej nesh kishim planifikuar të takoheshim në Nairobi, Kenia. Megjithatë, jo të gjitha kujtimet ishin të mrekullueshme, për fat të keq dy miq tanë nga Kosova nuk mundën të vinin për shkak të një vize të vonuar. Kjo nuk u prit aspak mirë nga ne. Sidoqoftë, me një ndjenjë të hidhur dhe disa vonesa në avion, pjesa tjetër e bandës përfundimisht u takua dhe udhëtimi filloi në Rezervën Kombëtare Masai Mara.
Kaluam tre ditë atje dhe çdo moment ishte vërtet mahnitës, duke parë dhe fotografuar kafshë të egra në habitatin e tyre natyror.
Një gjë që na bëri përshtypje si unike ishte harmonia që dëshmuam midis njerëzve Maasai Mara, të cilët I takuam dhe kafshëve të egra që ishin të pranishme kudo rreth tyre. Një fakt interesant: njerëzit e Maasai Mara ishin kryesisht blegtori dhe pushteti në fis matej në bazë të numrit të lopëve që kishte një person.
Ditën e parë kur mbërritëm në Maasai Mara, një moment i paharrueshëm fotografik ishte kur kapëm një gatopard femër duke gjuajtur një gazelë. Gjuetia e gatopardit ishte e pasuksesshme këtë herë, por emocionet tona u rritën shumë pasi mundëm të bënim disa fotografi të bukura të ndjekjes.
Pjesa tjetër e ditëve ishin po aq mbresëlënëse. Ne fotografuam luanët, gatopardët e tjerë, një leopard, elefantët, buallet, gjirafat dhe lista bëhet e gjatë. Të gjitha këtyre krijesave të bukura iu afruam shumë afër dhe sigurisht me shumë kujdes në mënyrë të tillë që të mos i shqetësonim.
Pas një kohe kaq të mrekullueshme, Liqeni Elementaita ishte destinacioni ynë i radhës. Na u deshën gati shtatë orë për të udhëtuar nga Maasai Mara në Elementaita. Drita e fundit na gjeti duke fotografuar dallendyshe, lejlekët, kaloresit, dhe zogjtë e vegjël të bregut. Një pjesë e pamjes së sfondit ishte e përbërë nga male që ngjanin me një ushtar të rënë, si një kujtim i kohëve të vështira të kaluara.
Ishte një peisazh që të linte pa frymë me liqenin paqësor që arrinte në kembet e vendqendrimeve tona.
Nata përfundoi me një darkë të mrekullueshme, duke pushuar dhe me një gjumë të rehatshëm. Të nesërmen në mëngjes, ndërsa udhëtuam me makinë nga Liqeni Elementaita për në aventurën tjetër, unë reflektova dhe kuptova se pothuajse arrita të mbush gjithë listën time të dëshirave që në Maasai Mara të pesë të mëdhenjve, përveç rinocerontit që së shpejti do të realizohej në Parkun Kombëtar të Liqenit Nakuru ku ne po drejtoheshim. Ky vend tjetër ishte gjithashtu i mrekullueshëm. Fotografuam rinos, drerët, flamingot, pelikanë, një luan shumë të lezetshëm që pozoi për ne në mënyrë madhështore dhe shumë specie të tjera shpendësh buzë liqenit.
Liqeni Nakuru na la pa fjalë dhe ndalesa jonë pasuese ishte Liqeni Naivasha, ku prisnim të fotografonim shqiponjën afrikane peshkngrenese. Mes shumë zogjve të diellit, çafkave, karabullakeve dhe mbreti peshkatar, ne përfundimisht arritëm të fotografonim shqiponjën madhështore.
Destinacioni ynë përfundimtar ishte Parku Kombëtar i Nairobit. U futëm pak vonë, dielli ishte lart dhe drita shumë e fortë. Sidoqoftë, kjo ishte një tjetër ditë me ndikim fotografik. Ne fotografuam shumë shpend grabitqar, shqiponja kytes, ëildebeest lloj antilope, rrahjet e zemrës dhe shumë lloje të tjera zogjsh, duke përfshirë kingfisher me shirita dhe një hardhucë unike.
Ka shumë detaje të tjera për të ndarë, por në thelb ne mundëm të shtrydhnim 8 ditë magjepsëse fotografimi në pesë vende të ndryshme të pabesueshme në këtë udhëtim. Nga fillimi deri në fund, kjo ishte një ekspeditë fotografike fantastike. Edhe pse ishte shumë e lodhshme, sepse ne ishim në makinë shumicën e kohës. Por adrenalina ishte mjaft e lartë dhe shpirti ynë u përball me mrekullitë magjepsëse të Kenias, duke e bërë këtë aventurë vërtet të veçantë.
Më duhet të përmend mentorin tonë Lorenzo dhe udhërrëfyesit dhe drejtuesit Jack dhe Onesmos, të cilët ishin gjithashtu shumë profesionistë, gjithmonë në kohë, të etur për të asistuar, të lumtur dhe shumë të ditur, gjë që padyshim bëri diferencën. Faleminderit djema!
Si përfundim, pasioni ynë për fotografinë e kafshëve të egra u kanalizua në atë mënyrë ku të gjitha pritshmerite u arriten, mbi të gjitha takuam miq të rinj, forconim kufijtë tanë, pasuruam qëllimet tona, mësuam nga njëri-tjetri, shihnim krijesa të mrekullueshme dhe në një farë mënyre të vogël ia kthyem komunitetit.
Besoj se Fotografia e Kafshëve të Egra nuk duhet të jetë një udhëtim i vetmuar, por duhet të ndahet dhe vlerësohet me të tjerët. Dhe kështu ky pasion i yni mund të arrijë kënaqësinë më të lartë, duke pasuruar jetën tonë duke tejkaluar gjurmët pozitive te të tjerët.
Në fund pyeta veten nëse do të kthehesha përsëri dhe përgjigja ishte po pa hezitim. Por këtë herën tjetër ndoshta për t’u fokusuar në fotografimin e më shumë zogjve. Kenia numëron mbi 1300 lloje zogjsh. Një gjë super e mahnitshme.
