Detaje të Reja mbi Operacionin ‘Absolute Resolve’: Si SHBA Kapi Maduron me Forca Speciale dhe Inteligjencë

Detaje të reja kanë dalë në dritë lidhur me operacionin e koduar “Absolute Resolve”, përmes të cilit Shtetet e Bashkuara të Amerikës arritën të kapnin Nicolás Maduron. Ky operacion i ndërlikuar ishte një kombinim i fuqisë së forcave speciale, mbledhjes së inteligjencës së sofistikuar dhe negociatave diskrete prapa skenave. Ai kulminoi me kapjen e Maduros dhe shfaqjen e tij publike, ku thuhet se u detyrua të parakalonte me pranga, sy të lidhur, i veshur me kostum dhe pantofla, deri në mbërritjen e tij në Nju Jork.

Pentagonit iu dha urdhër të përgatiste sulmin, duke operuar nën kufizime të rrepta kohore për bastisjen. Agjencia Qendrore e Inteligjencës (CIA), nga ana tjetër, luajti një rol të trefishtë. Përgjegjësitë e saj përfshinin mbështetjen thelbësore për ushtrinë në lokalizimin e objektivit, pasi Maduro ndryshonte shpesh vendstrehimet e tij, duke pasur raportohet shtatë ose tetë të tilla. Përveç kësaj, CIA kreu operacione në terren dhe, me shumë gjasë, nisi bisedime me elementë brenda regjimit venezuelian, duke siguruar kështu bashkëpunimin e një ose më shumë burimeve të rangut të lartë.
\Niveli i saktë i këtyre “bashkëpunëtorëve” pritet të zbulohet shumë më vonë, ashtu si edhe natyra e vërtetë e marrëdhënies midis udhëheqjes aktuale në Karakas dhe Uashington. Për këtë operacion, amerikanët vendosën në përdorim një numër të madh sistemesh, duke përfshirë më të mirat e arsenalit të tyre. Mes tyre ishte edhe “RQ 170 Sentinel”, droni zbulues i njohur si “Bisha e Kandaharit”, një emër i fituar nga përdorimi i tij i parë në Afganistan në vitin 2007, ku ndoqi udhëheqësit e Al-Kaedës. Ky avion pa pilot u fotografua pas kthimit në bazën e tij në Porto Riko dhe ishte thelbësor në gjurmimin e lëvizjeve të liderit venezuelian.

“Sentinel” ka një histori të dukshme përfshirjeje në situata të vështira. Ai u përdor në misione mbi Iran, ku thuhet se u rrëzua atje në vitin 2011, duke çuar në përpjekjet iraniane për të kopjuar teknologjinë e tij. Më pas, ai ishte pjesë e operacionit që çoi në eliminimin e Osama bin Ladenit në Pakistan. Kohët e fundit, ai është vendosur në Azi dhe, me shumë mundësi, në mbështetje të forcave ukrainase. Kjo “makinë” konsiderohet e domosdoshme për të ndihmuar manovrat e forcave speciale, sulmet e forcave ajrore dhe infiltrimet, duke shtuar një element fleksibël dhe thelbësor në aftësitë e mbikëqyrjes satelitore.

Në orët e fundit, teori të ndryshme janë ngritur nga qarqe të ndryshme lidhur me kontaktet e mundshme të SHBA-së me disa udhëheqës venezuelianë. Spekulohet se përmes kanaleve të tilla, CIA, në bashkëpunim me diplomatët, mund të ketë orkestruar “rrëzimin” e Maduros, i cili u sakrifikua nga mbështetësit e tij në emër të pragmatizmit dhe shmangies së dëmeve të mëtejshme. Pavarësisht këtyre përpjekjeve, operacioni fatkeqësisht rezultoi në humbjen e jetëve të disa venezuelianëve. Një variant i veçantë sugjeron se zëvendëspresidentja venezuelase, Delcy Rodríguez, i ofroi Donald Trump pikërisht atë që ai dëshironte më shumë: “trofeun” Maduro dhe marrëveshjet e ardhshme të naftës. Javët në vijim pritet të hedhin më shumë dritë mbi vërtetësinë e kësaj pretendimi.

Një lajm ekskluziv i “Miami Herald” disa muaj më parë shton peshë në këto diskutime, duke treguar se Rodríguez, së bashku me zyrtarë të tjerë, thuhet se u përpoq të fitonte besueshmëri tek amerikanët si një bashkëbiseduese, duke përdorur ndërmjetësimin e Katarit. Një propozim u formulua në të paktën dy raste, në prill dhe tetor. Sipas zyrtarëve amerikanë të intervistuar nga “New York Times”, administrata Trump thuhet se ishte aq e impresionuar nga menaxhimi i sektorit të naftës nga zëvendëspresidentja saqë e konsideroi atë një alternativë të besueshme. Gazeta gjithashtu raportoi se Uashingtoni i dha një ultimatum Maduros në dhjetor, duke e ftuar atë të shkonte në mërgim në Turqi, një paralajmërim që lideri thuhet se e injoroi, duke besuar se SHBA-të po bënin bllof.

Megjithatë, në vend që të bënin bllof, amerikanët dërguan specialistët e “Delta Force”. Duke qëndruar te tema e sigurisë, një detaj interesant del nga imazhet e publikuara nga Shtëpia e Bardhë gjatë fazave vendimtare të operacionit. Këto fotografi shfaqin Presidentin amerikan dhe ndihmësit e tij brenda një dhome me mure të mbuluara me mushama të zeza. Ata shihen duke përdorur kompjuterë, me një ekran “të hapur” pas tyre që shfaq lajmet “më të fundit” mbi Venezuelën. Ekspertët kanë theksuar dy detaje specifike nga këto imazhe. Së pari, mjedisi nuk dukej të ishte mjaftueshëm i sigurt, duke i munguar çdo shenjë e dukshme e një SCIF (Sensitive Compartmented Information Facility), një tendë portative e përdorur nga Shërbimi Sekret për të mbrojtur kundër përgjimeve kur nuk ka një hapësirë të përhershme të sigurt. Së dyti, monitorimi i dukshëm i informacionit nga burime të hapura u shpjegua me nevojën për të ndjekur çdo lajm të ndjeshëm që dilte nga kanalet publike. Disa kanë bërë paralele me thashethemet fillestare rreth misionit kundër Osama bin Ladenit, të cilat u shfaqën fillimisht në Twitter përmes një gazetari pakistanez që raportonte për helikopterë që fluturonin mbi Abbottabad.