Në kuadër të “Tetorit Fishtjan”, një muaj që i kushtohet nderimit të trashëgimisë së pavdekshme të At Gjergj Fishtës, skena e Pallatit të Kulturës “Ded Ndue Lazri” në Lezhë u mbush me frymën epike të veprës monumentale “Lahuta e Malcis”. Vepra që prej kohësh cilësohet si Iliada shqiptare, si një gur themeli në altarin e letërsisë sonë kombëtare, u soll në një formë të re dramatike që preku thellë publikun e pranishëm.
Shfaqja, me regji të Kol Kunorës, ishte një kapërcim i guximshëm nga faqet e vargut epik drejt gjuhës së skenës. Interpretimi i “Lahutës së Malcis” në një format të përzgjedhur dhe të përpunuar artistikisht, krijoi një atmosferë të fuqishme, ku figura të pavdekshme të Fishtës rindërtuan historinë, nderin, besën dhe shpirtin e maleve tona. Në skenë u ngjitën Mark Hilaj, Mario Paloka, Keslin Perdoda, Alesia Alcani dhe Gerald Ndreca, të cilët sollën me pasion dhe përkushtim tiparet e heronjve fishtjanë, duke i dhënë jetë një bote që qëndron në zemër të identitetit tonë kulturor.
Regjisori Kunora e quajti këtë vënie në skenë realizimin e një ëndrre të hershme. “Nga 20 e ca mijë vargje të Lahutës, kemi përzgjedhur dhe rregulluar rreth 800 vargje. Jam munduar të ndërthur ngjarjet më pikante dhe të përfshij pjesët që lidhen me Lezhën tonë”, u shpreh ai, duke nënvizuar sfidën e madhe që sjell përkthimi i epikes në gjuhën dramatike, pa humbur madhështinë e origjinalit.
Një moment i veçantë, që i dha ngjarjes një dimension të thellë autentik, ishte prania e lahutarit Pretash Nilaj, Mjeshtër i Madh, i cili me tingujt e lahutës ndezi emocionet dhe riktheu në skenë frymën e traditës së lashtë shqiptare. Ky ndërveprim mes së shkruarës, së kënduarës dhe skenës moderne krijoi një bashkëjetesë të rrallë mes kohëve.
Në përmbyllje të aktivitetit kulturor, një tjetër vepër e Fishtës, satira e mprehtë “Te porta e Parrizit”, u ngjit në skenë si kulm i “Tetorit Fishtjan”. Artistët e rinj lezhjanë, Leandro Malshi, Donald Lleshi dhe Sidrit Mergjyli, së bashku me aktorin e njohur Kol Kunora, sollën me finesë e humor therjen satirike të shoqërisë së Fishtës, duke e bërë këtë tekst klasik të tingëllojë po aq aktual sa një kritikë e sotme sociale.
Regjia e Alket Bushit dhe skenografia e Ymer Metalijës i dhanë skenës “Djemtë e Detit” një dinamizëm të ri, duke e kthyer në një hapsirë të gjallë ku arti, tradita dhe bashkëkohorja u ndërthurën natyrshëm. Nën kujdesin e Drejtorisë së Kulturës dhe Trashëgimisë Kulturore, shfaqja u prit me entuziazëm dhe duartrokitje të gjata nga publiku, që vlerësoi profesionalizmin, humorin dhe mënyrën artistike me të cilën Fishta u rikthye në qendër të vëmendjes kulturore të qytetit.
“Tetori Fishtjan” u mbyll kështu me një ndjenjë të thellë krenarie dhe mirënjohjeje, duke dëshmuar se trashëgimia e At Gjergj Fishtës vazhdon të jetojë jo vetëm në libra, por në ndërgjegjen artistike të brezave të rinj, të cilët e rikthejnë atë në dritë me pasion, vlerësim dhe dashuri për kulturën.