Një njoftim i rëndësishëm u bë nga NASA dhe shkencëtarët në SHBA pwr zbulimin e ujit në anën e dukshme të Hënës.
Shkencëtarët vlerësojnë se në Hënë ka shumë “gracka uji” të vogla dhe të mëdha të përhershme, pra zona ku uji mund të bllokohet përgjithmonë, dhe që mbulojnë një sipërfaqe totale deri në 40,000 kilometra katrorë.
Njoftimet u bënë në dy botime shkencore në revistën Astronomike “Nature Astronomy ” dhe në një konferencë shtypi të organizuar nga NASA.
Zbulimi pritet të ndikojë pozitivisht në misionet e ardhshme në Hënë.
NASA synon të kthejë astronautët e saj në Hënë në 2024 si pjesë e programit Artemis, pasardhësi i programit historik Apollo të viteve 1960 dhe 1970 .
Kërkimet e mëparshme kishin zbuluar praninë e mundshme të ujit në sipërfaqen hënore, veçanërisht rreth Polit të Jugut.
Por ky zbulim u bazua në një “nënshkrim” kimik në intervalin tre mikrometër, i cili nuk mund të tregonte me siguri nëse ishte ujë (H2O) ose hidroksil (OH) i lidhur me minerale hënore.
Këtë herë, studiuesit e udhëhequr nga Dr. Casey Honibal i Institutit të Gjeofizikës dhe Planetologjisë në Universitetin e Hawaii analizuan të dhënat nga Observatori Astronomik Ushtarak Infrared (SOFIA), në një gjatësi vale prej gjashtë mikrometrash dhe ata zbuluan qartë “nënshkrimin” e fortë kimik të molekulës së ujit.
Ata zbuluan se uji është i pranishëm në gjerësitë gjeografike jugore të Hënës në një raport prej rreth 100 deri 400 mikrogramë (μg g ^ 1 H2O).
Shkencëtarët vlerësojnë se uji ka të ngjarë të ruhet në boshllëqet midis kokrrave të sipërfaqes hënore, të cilat e mbrojnë atë nga ambienti jo mikpritës i hënës dhe kështu lejojnë që uji të mbetet në sipërfaqen e hënës.