Semaforët e thyer që mbase shpëtojnë dinjitetin e një shoqërie!

Nga Kreshnik Çollaku

Në dhjetor të ’90-s, ne studentëve  që u ngritëm në protestë, gjithashtu na quajtën “rrugaçë dhe halabakë”, pushtetarët dhe byroistët e kohës.

Sot ekraneve disa prej tyre ose ata që lanë pas me hipokrizi neveritëse, na quajnë heronj.

Ne heronj nuk ishim, ne bëmë detyrën ndaj vendit. Ne u rebeluam dhe përfaqësuam në rrugë Revoltën e një Populli.

Të rinjtë që prej dy ditësh protestojnë në Tiranë, larvat në pushtet e pranë tij, i quajnë po ashtu “vandalë e halabakë”.

Unë mendoj se këta të rinj nuk janë as halabakë, e as rrugaçë, ata nuk janë as heronj.

Ata janë të rinj të revoltuar që protestojnë, duke bërë detyrën ndaj një shoqërie të shtypur, të përgjumur e të trembur.

Po, ata po protestojnë ashpër, ata po thyejnë xhama e disa semaforë.

Por ata po ashtu po bëjnë që Tirana të ngjajë si Parisi, Madridi e Athina.., si çdo kryeqytet i Evropës demokratike ku thyen xhama e “ndizen zjarre” kur liritë, të drejtat, dinjiteti e jeta cenohet.

Po, ata thyen disa semaforë, por ata i dhanë kurajo një shoqërie të shtypur.

Mbase ata semaforë të thyer, kushedi do të na ndihmojnë të mos thyejmë demokracinë dhe mbi të gjitha Dinjitetin Njerëzor.