Rrofshin vjehrrat

Nga Hyskë Borobojka

Vite më parë, në kohën e monarkisë, Chri-Chrri (Nonda Bulka) mallkonte e shante veten që “bëri proçkën e pa shpjeguar” u martua me një grua pa prikë dhe si “shpërblim” iu ngjit pas edhe vjehrra. E qortonte veten, humoristi i madh, se duhet ta mbante mamanë e nuses me të ngrënë e me të pirë, me të veshur e mbathur, me të shtrar e mbulluar e me ç’i kërkonte shpirti e zemra. Kurse në kohën e këtij trazicioni të tejzgjatur, nuk janë të rrallë qeveritarët, deputetët, prokurorët, gjyqtarët dhe oligarkët, që mamatë e nuseve i kanë me kimet të madh e i mbajnë në pëllëmbë të dorës. Aq shumë i duan, i nderojnë e i respektojnë vjehrrat, sa pasurinë që kanë vënë duke vjedhur e grabitur, në mënyra e rrugë të ndryshme, kur vjen puna t’i deklarojnë përpara Inspektoriatit të Deklarimit të Pasurive, për t’u quajtur të “varfër” e për t’u qarë hallin, i kanë regjistruar në emrin e mamave të nuseve, që quhen vjehrra.

Që të grabitesh e të bëhesh i kamur nuk duhet vetëm të dish, por të zotërosh edhe marifetin e maskimit. Për të fshehur pasurinë e grabitur, zyrtarëve të lartë, deputetë, prokurorëve, gjyqtarëve dhe oligarkëve u vjen në ndihmë neni 24 dhe 35 i ligjit 9367, i datës 7 prill 2005. Ky ligj i miratuar nga Parlamenti me “konsensus”, është aq i “fortë”, sa i detyron femijët e zyrtarëve të lartë të deklarojnë pasurinë që kanë “vënë” bashkë me prindërit, por nuk i detyron dot vjehrrat, që janë jashtë certifikatës familjare (por brenda çanakut) të jenë pronare të pasurisë të dhëndurëve. Vjehrrat kanë bërë sakrifica, duke u dhënë vajzat për nuse, që të trashëgohen me to, e jo të mos bëjnë “sakrifica të mëdha”, të kullandrisin e të ruajnë, si sytë e ballit, paratë e pasurinë e dhëndurrve, sikur t’i kishin vendosur në një bankë të sigurisë së lartë.

Kjo “sakrificë” e detyron “parinë” e lartë, që në ahengje, ziafete, kudo të jenë, (brenda a jashtë vendit), në dasma e gostira, dollinë e parë, me gotën plot, ta ngenë për vjehrrat e t’i urojnë me gjithë shpirt, jetë të gjatë e shëndet të plotë, si gardiane të forta në fshehjen e ruajtjen pasurive të dyshimta (pse jo dhe të vjedhura) sikur t’i kenë vënë në bankat më të sigurta.