Një histori e rrallë është treguar nga maestro Zhani Ciko, i ftuar në emisionin e mëngjesit “Ditë e Re” në Ora Televizion. Gjatë një bisede me moderatorët, maestro tregoi herën e parë që Nexhmije Pagarusha kishte hipur në skenën shqiptare. Bëhet fjalë për vitet 1970 atëherë kur Shqipëria ishte e izoluar. Një mur hekuri na ndante edhe me Kosovën.
“Unë isha emëruar Drejtor Artisitik në Teatrin e Operas dhe Baletit. Një ditë më mori në telefon ish ambasadori Behar Shtylla. Sot do vijë një artiste nga Kosova të japë shfaqje në mbrëmje në koncertin e Ansamblit Këngëve dhe Valleve. Do ta prisni ju dhe do i krijoni mundësi të bëjë prova dhe të vishet. Duam që të dalë në shfaqje në mënyrë dinjitoze. Porosita Agim Krajkën dhe orkestrën. Pa e ditur fizikun e saj, zgjodhëm kostumin e Lunxhërisë. Më thanë që do vinte Nexhmije Pagarusha, por nuk më thonte asgjë ky emër. Bëri provat dhe ishte gati për në skenë. U ulëm në llozhë për të parë Nexhmije Pagarushën. Ishte një moment që nuk do ta harroj kurrë. Sapo u tha emri, në momentin kur po duartrokitej, Nexhmija doli në skenë e përulur në gjunjë dhe me duar të mbledhura. Ashtu e përulur shkoi deri në mes të skenës ku ishte mikrofoni. Nuk ishte dalje në skenë e një këngëtarjeje të thjeshtë, por e një artisteje me botë të madhe shpirtërore. Ky ishte impakti i parë me Nexhmije Pagarushën. Dhe me kokë ulur dhe me mikrofonin në dorë, nisi të këndonte: “Unë ty të kam dasht ije prej së vogli e fëmijë.” Këngë për nënën.Kishte zgjedhur një këngë simbolike. Ishte gjetje shumë e studiuar, për nënën Shqipëri. Ishte rrënqethese. Salla u elektrizua dhe pamë që kemi të bëjmë me një këngëtare të kualitetit të lartë dhe një artiste unike”.