
Planeti xhuxh Ceres, i vendosur në brezin e asteroidëve mes Marsit dhe Jupiterit, ka pasur dikur kushtet e nevojshme për të mbështetur forma jete. Këtë përfundim sugjeron një studim i ri i bazuar në të dhënat e NASA-s, i publikuar në revistën shkencore “Science Advances”. Studimi konfirmon praninë e një burimi të mundshëm energjie kimike në këtë trup qiellor, shkruan Newsmax Balkans.
Sipas tij, jeta jashtëtokësore mund të ketë qenë shumë më pranë Tokës nga sa është menduar deri më tani. Shkencëtarët nuk kanë gjetur prova të drejtpërdrejta se në Ceres ka ekzistuar jetë. Rezultatet tregojnë megjithatë se dikur aty mund të kenë qenë të pranishëm tre elementë thelbësorë: uji, molekulat organike dhe energjia.
Të dhënat e rëndësishme u siguruan nga misioni “Dawn” i NASA-s, i cili studioi Ceres nga orbita gjatë periudhës 2015-2018. Anija kozmike identifikoi zona të ndritshme në sipërfaqe. Ato rezultuan të ishin depozitime kripe të mbetura nga uji i kripur që dikur ngrihej nga nëntoka.
Poshtë sipërfaqes mendohet se ka ekzistuar një oqean nëntokësor në Ceres me ujë të kripur dhe molekula organike, përbërës bazë të jetës. ## Si mund të ketë funksionuar brendësia e Ceres Përmes modeleve termike dhe kimike, studiuesit rindërtuan mënyrën se si mund të ketë funksionuar brendësia e Ceres për miliarda vite.
Studimin e udhëhoqi Sam Courville, doktorant në Universitetin Shtetëror të Arizonës. Sipas simulimeve, rreth 2.5 deri në 4 miliardë vjet më parë, shpërbërja radioaktive në bërthamën shkëmbore prodhonte nxehtësi të mjaftueshme. Kjo nxehtësi nxiste qarkullimin e lëngjeve hidrotermale drejt oqeanit nëntokësor.
Këto lëngje përmbanin ujë të nxehtë, gazra të tretur dhe minerale. Në Tokë, mjedise të ngjashme gjenden pranë burimeve hidrotermale në fund të oqeaneve. Aty mikroorganizma të caktuar sigurojnë energjinë e nevojshme për jetesë përmes reaksioneve kimike dhe jo nga drita e Diellit.
Studiuesit mendojnë se një proces i ngjashëm mund të ketë ndodhur dikur edhe në Ceres. “Në Tokë, kur uji i nxehtë nga thellësitë përzihet me ujin e oqeanit, rezultati shpesh është një burim i pasur energjie kimike për mikroorganizmat. Prandaj, do të kishte pasoja të rëndësishme nëse do të përcaktonim nëse oqeani i Ceres ka pasur në të kaluarën furnizim me lëngje hidrotermale”, shpjegoi Courville.
Mundësitë që jeta të ekzistojë ende sot në Ceres konsiderohen të pakta. Planeti xhuxh është tashmë një botë e ngrirë dhe e mbuluar me kripëra. Burimi i brendshëm i nxehtësisë është shuar prej kohësh, ndërsa temperaturat në sipërfaqe mund të zbresin deri në -81 gradë Fahrenheit, rreth -63 gradë Celsius.
Sasia e vogël e ujit të lëngshëm që mund të ketë mbetur është e izoluar në formën e shëllirës nën shtresat e akullit. ## Zbulimi shtrin mundësitë përtej Ceres Rëndësia e këtij zbulimi shkon përtej vetë Ceres. Studiuesit sugjerojnë se edhe shumë trupa të tjerë të vegjël e të akullt në Sistemin Diellor mund të kenë pasur kushte të ngjashme në të kaluarën.
Mes tyre përfshihen planetë xhuxhë, hëna dhe asteroidë. Kjo hap mundësinë që mjediset e përshtatshme për jetë të kenë qenë shumë më të përhapura në Sistemin Diellor të hershëm sesa mendohej më parë. Studimi për Ceres, pra, nuk provon ekzistencën e jetës jashtëtokësore.
Ai tregon se një botë e vogël në fqinjësinë e Marsit mund të ketë ofruar kushtet kimike që në Tokë ushqejnë mikroorganizmat. Për shkencëtarët, kjo e bën Ceres një pikë referimi për kërkimin e mjediseve të përshtatshme për jetë në trupat e tjerë të Sistemit Diellor.
