Këto janë pikat kryesore të dëshmisë së deritashme të ish-ndihmëssekretarit amerikan të Shtetit, James Rubin, para Dhomave të Specializuara në Hagë:
Thaçi nuk kishte autoritet të plotë mbi UÇK-në – për vendimet ushtarake ai duhej të merrte udhëzime nga komandantët.
Marrëdhënia e tij me komandantët ishte e distancuar – ai shpesh qëndronte në pozicion të tërhequr krahasuar me ta.
Diferenca e moshës ndikonte në raportet – komandantët më të moshuar e trajtonin Thaçin si më pak të fuqishëm në vendimmarrje.
Roli i Thaçit ishte më shumë politik sesa ushtarak – Rubin e përshkroi atë si figurë ndërmjetësuese, jo vendimmarrëse në terren.
Komandantët i diktonin përgjigjet Thaçit – sipas Rubinit, ata i thoshin atij se si duhej të përgjigjej në negociata.
Rubin tha se marrëdhëniet e Thaçit me Shtetet e Bashkuara ishin të veçanta dhe të një rëndësie të jashtëzakonshme për të.
Ai theksoi se që nga takimi i parë, kishte krijuar përshtypjen se Thaçi e shihte Amerikën si simbol të fuqisë dhe si pasqyrim të asaj që ai e konsideronte si shtet i fortë dhe i besueshëm. “Sipas meje, prioriteti i tij më i madh ishte të kishte mbështetjen e udhëheqjes amerikane”, tha Rubin gjatë dëshmisë së tij.
Ai nënvizoi se, në asnjë moment, nuk kishte vërejtur te Thaçi ndonjë sjellje apo qasje që do të rrezikonte këtë mbështetje. “Jo, Thaçi gjithmonë dëshironte të sigurohej që Amerika do të qëndronte në krah të tij dhe të Kosovës”, shtoi Rubin.
Rubin dëshmoi edhe për marrëdhënien e Thaçit me komandantët e UÇK-së, gjatë procesit të demilitarizimit.
Rubin tha se Thaçi, i ri në moshë krahasuar me komandantët e tjerë, duhej t’u drejtohej atyre për informacion dhe udhëzime mbi vendimmarrjet brenda organizatës.
Ai përshkroi një lloj distancimi të Thaçit ndaj komandantëve, duke nënvizuar se edhe diferenca në moshë ndikonte në mënyrën se si ata komunikonin.
“Ata i thoshin atij se çfarë përgjigjeje të jepte”, tha Rubin, duke theksuar se roli i Thaçit ishte më shumë politik dhe ndërmjetësues.
