Poeti kombëtar Gjergj Fishta shkoi në një konferencë shkrimtarësh në Romë. Në konferencë merrte pjesë edhe një shkrimtar serb, i cili në një libër të tij kishte shkruajtur se shqiptarët janë me bisht. Kur të gjithë u ulën për të filluar konferencën, Fishta ndenji në këmbë.
-Zotëri, a nuk keni karrige? e pyeti drejtuesi i seancës.
-Karrigën e kam, por nuk ka vrimë ku të fus bishtin, u përgjigj Fishta.
-Cilin bisht? e pyeti i habitur drejtuesi i seancës.
-Bishtin që kemi ne shqiptarët për të cilin ka shkruajtur ky shkrimtari sërb,-tha Gjergji duke shenjuar serbin.
-Ju lutem zotëri, mos bëni shaka,-foli përsëri drejtuesi.
-Nuk po bëj aspak shaka,-u përgjigj Fishta sepse serbi o do të gjejë bishtin shqiptarëve për të cilin ka shkruajtur, o të dalë përjashta i turpëruar. Shkrimtari serb nuk e zgjati, por kokulur dhe i mbuluar me turp, doli nga salla.