Nga Albert Vataj
Në vijimësinë e një tradite tashmë të konsoliduar komunikimi dhe transparence, Ambasada e Kinës në Tiranë organizoi një takim bashkëbisedues me përfaqësues të medias, ku në qendër të vëmendjes u vendos diskursi ekonomik dhe roli i Republika Popullore e Kinës në arkitekturën e zhvillimit global.
Në këtë platformë dialogu, e cila ndërthur informimin me analizën, Ambasadorja Pang Chunxue paraqiti një ekspoze të strukturuar mbi prioritetet strategjike të ekonomisë kineze, duke e artikuluar qartë boshtin e politikave të ardhshme zhvillimore.
Ambasadorja e Republikës Popullore të Kinës, Pang Chunxue, gjatë fjalës së saj në takimin me median.
Në thelb të këtij vizioni, sipas saj, qëndron ruajtja e një ritmi të qëndrueshëm dhe cilësor të rritjes ekonomike, e mbështetur në vijimësinë e planeve pesëvjeçare dhe në një hapje gjithnjë e më të thelluar ndaj botës. Ajo nënvizoi se Kina mbetet një ndër motorët kryesorë të rritjes globale, me një normë mesatare prej 5.4% gjatë pesë viteve të fundit dhe një kontribut që arrin rreth 30% në ekonominë botërore. Objektivi për vitin aktual, i projektuar midis 4.5% dhe 5%, mbështetet mbi investime të orientuara nga teknologjia, rritje të produktivitetit dhe politika të fuqizuara për zgjerimin e kërkesës së brendshme, duke ndërtuar kështu një model zhvillimi më të balancuar dhe më rezilient.
Në vijim të ligjërimit të saj, Ambasadorja theksoi dimensionin e hapjes ekonomike si një mekanizëm kyç i progresit. Reduktimi i listës negative për investimet e huaja në vetëm 29 kufizime dhe liberalizimi i plotë i sektorit të prodhimit përbëjnë indikatorë konkretë të këtij transformimi. Ajo vuri në dukje gjithashtu rritjen e konsumit në sektorin e shërbimeve, që ka arritur në 46.1% të shpenzimeve për frymë, si dhe orientimin e ardhshëm drejt hapjes së mëtejshme në fusha si telekomunikacioni, interneti, arsimi, kultura dhe shëndetësia. Zgjerimi i klasës së mesme, tashmë mbi 400 milionë individë, dëshmon për një transformim strukturor të ekonomisë kineze, nga “fabrika e botës” në “tregun e botës”.
Gjatë takimit të përvitshëm me median, dje në Ambasadën e Republikës Popullore të Kinës në Tiranë.
Një tjetër bosht i rëndësishëm i diskursit ishte mbështetja e vendosur ndaj sistemit tregtar shumëpalësh, me Organizata Botërore e Tregtisë në qendër. Kina, si partner tregtar kryesor për më shumë se 160 vende, synon të forcojë liberalizimin dhe lehtësimin e tregtisë dhe investimeve, si dhe të garantojë stabilitetin e zinxhirëve globalë të furnizimit. Në këtë kontekst, ajo e përkufizoi rolin e vendit të saj si një “gurthemel sigurie” dhe “liman stabiliteti” për ekonominë botërore.
Në planin bilateral, marrëdhëniet midis Kina dhe Shqipëria u paraqitën si një model i një miqësie që i reziston kohës, e sintetizuar në shprehjen simbolike “Distanca e largët, zemrat e afërta”. Tregtia dypalëshe ka arritur në 1.577 miliardë dollarë, me një rritje vjetore prej 20.16%, duke e pozicionuar Kinën si partnerin e dytë tregtar të Shqipërisë. Përtej ekonomisë, bashkëpunimi është shtrirë edhe në fusha të tjera, si sporti, përmes marrëveshjeve ndërmjet Komiteti Olimpik Ndërkombëtar dhe strukturave përkatëse, si dhe në shkëmbimet kulturore e turistike, ku një numër rekord prej 27,800 turistësh kinezë vizituan Shqipërinë gjatë vitit të fundit.
Ambasadorja e Republikës Popullore të Kinës, Pang Chunxue, gjatë fjalës së saj në takimin me median.
Në përmbyllje, Ambasadorja Pang Chunxue rikonfirmoi angazhimin e vendit të saj për thellimin e marrëdhënieve me Shqipërinë, duke theksuar rëndësinë e besimit politik, zgjerimit të bashkëpunimit me interes reciprok dhe intensifikimit të shkëmbimeve ndërnjerëzore. Një rol të veçantë në këtë proces ajo ia atribuoi medias, si urë lidhëse mes dy realiteteve, duke e ftuar atë të kontribuojë në ndërtimin e një narrative më të thelluar dhe më të kuptueshme për publikun shqiptar.
Ky takim me median dëshmon jo vetëm për vlerësimin që përfaqësia diplomatike kineze i kushton informimit publik, por edhe për një qasje të menduar strategjikisht ndaj komunikimit ndërkombëtar. Ai pasqyron një marrëdhënie që nuk mbetet në kufijtë formalë të diplomacisë, por depërton në një hapësirë më të gjerë ndërveprimi, aty ku historia, kultura dhe shkëmbimi i vlerave shpirtërore ndërtojnë ura më të qëndrueshme se çdo marrëveshje e shkruar.