Nga Armand Maho
“Fjala Pashkë në të vërtetë do të thotë kalim: për hebrenjtë është kalimi nga robëria në liri ndërsa për të krishterët nga vdekja trupore dhe frymore në Jetën e Re të Amshuar”
Vetëm dy orë pasi kishte bërë një urim për besimtarët në faqen e tij personale, Edi Rama, do të postonte një tjetër, atë të një qeni që fle para një zyrë elektorale të opozitës. Kryeministri që nuk lë rast pa e përmendur, se i përket fesë katolike nuk harroi të përdorte sërish një gjuhë bulluese, dhe në ditën e cila duhet të jetë ajo e Ringjalljes dhe e shpresës për njerëzimin.
Shprehjet e hidhura dhe përçarje-ndjellëse nuk harroi t’i përdorte dhe gjatë takimit elektoral që zhvilloi në Fier, të cilin e vizitoi për të dytën ditë rresht. Shihet qartë se llogaritë elektorale nuk dalin në atë që rilindja e quan hambar të votave të saj. Qyteti me 16 mandate mund të jetë një surprizë aspak e këndshme për të majtën.
Një panoramë krejt tjetër, ofroi kreu i opozitës Lulzim Basha i cili pas urimit të rastit zhvilloi një takim elektoral me banorët e Unazës së Re, ku premtoi zgjidhje për problemin e tyre. Asnjë sharje në adresë të kundërshtarit, vetëm diskurin e tij tek hallet dhe programi i partisë.
Të premtosh dëmshpërblim për shtëpitë e prishura nga një aferë korruptive si ajo e 20 milionë eurove për kilometër, apo çështjet e legalizimit, është në të drejtën e tij. Më pas, ai do të zhvillonte një viztë në kishën katolike në Jubë të Durrësit, ku dhe një herë uroi besimtarët për ditën e shenjtë të pashkëve.
Në këto vigjilje zgjedhjesh Ramës s’i ka mbetur tjetër vetëm të sillet si një lider mediokër që defektin e sheh jo tek programi i kundërshtarit. Mendoni një moment sikur mos kishte ardhur pandemia dhe tërmeti, çfarë mund të thoshte në këtë fushatë.
Më shumë se fatkeqësi që kërkojnë ndërhyrje energjike, ato po përdoren si varkë shpëtimi për mungesën e programit, për varfërinë e shtuar, taksat, legalizimet apo vendet e punës që nuk i hapi kurrë.
Të gjitha këto janë zëvëndësuar me bullizmin e skajshëm që ai po përdor ndaj kundërshtarëve, e përqëndruar jo në thelbin e asaj çka ata përfaqësojnë të kujton ato gratë tallagjare, siç i quajnë tiransit, që nuk lenë njeri pa marrë nëpër gojë. Por, tallagjarizmin e tij nveritës e veleritës vetëm si vlerë smund t’ia njohim përkundrazi…
Ky deformim i karkaterit të Ramës nuk do ishte problem në rast se komplekset e tij nuk do shfaqeshin në punën e tij si menaxher i ekonomisë, sigurisë, arsimit apo shëndetësisë në këtë vend. Në mes të njerëzve thjeshtë do ishte një nga ata që ne i quajmë “cipëplasur”, punë e tij kjo, kush të donte mund të zgjidhte t’i rrinte larg.
Por në pozicionin që është kjo lloj sjellje është rrezik potencial siç dhe është provuar tash tetë vjet. Me artilerinë e propagandës që mbart pas , po tenton të shitet si vlerë dhe ndikon në sjelljen e elektoratit duke e egërsuar skajshëm.
Akoma më e rëndë bëhet situata kur mendon taborrin e braçeve, ballave, spiropalëve etj që imtiojnë deri në detaje veset me karakter perxhorativ të liderit.
Rama mund të jetë kryeministri i vetëm që me sulmet e tij , ka krijuar një hendek të madh social mes njerëzve duke ndarë si me thikë në mënyrë të paimagjinueshme, të majtë e të djathtë. Dhe të mendosh se në vitin 2013 fliste në emër të bashkimit.
“Ne dhe ata”, “Ata dhe ne”, është refreni i fjalimeve kryeministrore. “Ata” janë njerëzit që robtohen njësoj si të majtët për të paguar bodiguardët e kryeministrit, njerzit e tij të afërt, drekat te Nusreti në Dubai të ministrave të tij. “Ne” janë enturazhi politik i kryeministrit që notojnë në luksin e padrejtë të pushtetit.
Shqipërisë i ka ardhur koha për një realitet normal! Këtë normalizim, që mirë apo keq po zinte prishi ardhja aksidentale e individit Edi Ramë, në krye të pushtetit.
Atij që u shfaq si misionar, për ta ngritur Shqipërinë në një nivel tjetër, rezultoi thjesht abuzuesi më i madh i saj. Një aksident fatkeq, që shqiptarëve i përsëritet në thuajse çdo dy dekada.
Prandaj, ky 25 prill është quajtur historik që taksapaguesit ta degdisin këtë bullues dhe në ditë Pashke, në katakombet nga erdhi këtu e 23 vjet më parë.