Prefekti i Tiranës, Shkëlqim Hajdari, ka ndarë një mesazh me tone të forta emocionale dhe simbolike në rrjetin social Facebook, duke e vendosur në qendër të vëmendjes jo vetëm aspektin sportiv të një kampionati futbolli, por edhe dimensionin identitar që ai i atribuon skuadrës së kryeqytetit, KF Tirana.
Në postimin e tij, Hajdari e nis reflektimin me një notë gëzimi, duke e cilësuar këtë moment si “një gëzim i madh për të gjithë qytetarët e Tiranës”, me një theks të veçantë te qytetarët autoktonë të saj. Në këtë qasje, ai e zhvendos diskutimin nga thjesht sporti drejt një narrative më të gjerë identitare, ku Tirana nuk përfaqësohet vetëm si një klub futbolli, por si një simbol i qytetit dhe i kryeqytetit në tërësi, një “markë” që mbart histori, ndjesi dhe përkatësi kolektive.
Më tej, Prefekti thekson se nuk synon të bëjë analizë teknike të kampionatit, duke ia lënë këtë fushë specialistëve: gazetarëve sportivë, trajnerëve, teknikëve dhe Federatës. Ky distancim i qëllimshëm nga analiza taktike e zhvendos fokusin e deklaratës së tij në një lexim më emocional dhe narrativ të sezonit sportiv.
Në këtë kuadër, ai e shpall “Tironën” si fituese morale të kampionatit, duke argumentuar se, pavarësisht zhvillimeve dhe dinamikave të garës, skuadra ka treguar dinjitet në dy ndeshjet e fundit, ku ka mposhtur skuadrat kryesuese, KF Vllaznia Shkodër dhe KF Elbasani. Ky interpretim e zhvendos vlerësimin nga tabela e klasifikimit te perceptimi i qëndrueshmërisë dhe karakterit sportiv.
Gjuha e përdorur në fund të mesazhit është dukshëm metaforike dhe e ngarkuar emocionalisht. Ai i referohet “grabitqarëve” që, sipas tij, janë bashkuar kundër Tiranës, por që nuk kanë arritur ta “gëlltisin” atë. Në këtë figuracion, skuadra paraqitet si një “shqiponjë” që fluturon lart dhe mbetet krenare, një simbol i rezistencës dhe dinjitetit përballë presionit dhe rivalitetit.
Në tërësi, deklarata e Hajdarit nuk është një analizë sportive në kuptimin teknik, por një ndërthurje mes diskursit politik lokal, ndjeshmërisë qytetare dhe simbolikës sportive, ku futbolli shërben si një skenë ku projektohen identiteti, krenaria dhe rivaliteti.