Protesta fiton me qëndresë, humbet me dhunë

Pakënaqësia qytetare meriton të dëgjohet. Të rinjtë kanë të drejtë të kërkojnë llogari, të kundërshtojnë qeverinë dhe të mbushin sheshet. Por një protestë që kërkon mbështetjen e shoqërisë duhet të kujdeset edhe për mënyrën se si e shpreh zemërimin e saj.

Djegia e institucioneve, zjarri te pronat private, shkatërrimi i pronës publike dhe dëmtimi i mjediseve të përbashkëta nuk i shtojnë forcë kauzës. Ato e zhvendosin vëmendjen nga kërkesat e protestuesve te pasojat e dhunës. Në vend që pushteti të përgjigjet për problemet e ngritura, gjen rastin të flasë vetëm për rendin dhe sigurinë. Kështu, vetë protestës i humbet zëri.

Prona publike është ndërtuar me paratë e qytetarëve. Çdo dëmtim paguhet përsëri prej tyre. Një institucion i djegur nuk e bën qeverinë më të përgjegjshme dhe as jetën e njerëzve më të mirë.

Protestuesit mund ta mbushin Bulevardin e Tiranës, të qëndrojnë aty me këmbëngulje dhe të kërkojnë publikisht përgjigje. Një pjesëmarrje e madhe, paqësore dhe e qëndrueshme krijon presion politik që pushteti e ka të vështirë ta shpërfillë. Qëndresa kërkon organizim, durim dhe besim te kauza. Pikërisht këtu matet forca e një proteste. Një video e studentes 22 vjeçare nga Prrenjasi, Samanda Toska, u bë virale dhe mori mbështetje nga qindra mijëra. Ajo foli me shpirt e zemërim, nuk dogji, nuk hodhi gurë, por zëri i saj ishte si “bombë atomike” mbi qeverinë Rama.

Veçanërisht e papranueshme është përfshirja e fëmijëve në situata përplasjesh. Nxënësit kanë të drejtë të shprehin mendimin e tyre, por askush nuk ka të drejtë t’i përdorë apo t’i ekspozojë ndaj rrezikut. Përgjegjësia e të rriturve është t’i mbrojnë. Çdo organizator duhet ta ketë të qartë këtë kufi. Kur shikon nxënës që yshten nga të rritur, për djegie e thyerje pronash private dhe që gëzonin si fëmijë, ishte pamje aspak normale. Ata kanë të drejtë dalin, të bërtasin por nuk duhen kurrsesi të edukohen me djegie e zjarr sepse nesër do jenë studentë dhe pasnesër politikanë që brenda tyre do të ziejë vetëm pasioni për zjarr.

Studentët madhorë vendosin vetë për angazhimin e tyre. Kanë të drejtë të protestojnë për arsimin, punësimin, kostot e jetesës dhe të ardhmen në vendin e tyre. Zëri i tyre merr më shumë peshë kur kërkesat janë të qarta dhe veprimet bindin edhe qytetarët që ende nuk u janë bashkuar.

Edhe policia ka detyrimin të veprojë me përmbajtje, të mbrojë protestuesit paqësorë dhe të mbajë përgjegjës individualisht këdo që kryen dhunë. Veprimet e disa personave nuk mund të përdoren për të shpallur fajtore një protestë të tërë.

Tirana ka nevojë ta dëgjojë zërin e të rinjve. Por që ky zë të kthehet në forcë ndryshimi, duhet të fitojë besimin e qytetarëve. Dhe besimi fitohet me kauzë, guxim e qëndresë paqësore. Flaka mund të pushtojë ekranet për një mbrëmje; mbështetja publike kërkon shumë më tepër