Erion Malaj, një fytyrë e re që i duhet Partisë Socialiste

Partia Socialiste ka nevojë për figura të reja që të sjellin besim, kulturë komunikimi dhe një marrëdhënie më njerëzore me qytetarin. Ka nevojë për përfaqësues që të mos e harxhojnë energjinë politike duke iu përgjigjur përplasjeve të trashëguara, por të kenë mundësinë të flasin për të ardhmen. Erion Malaj është një prej emrave që meriton vëmendje pikërisht në këtë këndvështrim.

Në profilin e tij ndërthuren risia politike dhe prejardhja nga një familje artistësh. Djali i aktorit të njohur Petrit Malaj ka mundësinë të ndërtojë një identitet publik ku kultura, qytetaria dhe serioziteti të kenë vendin që shpesh ua ka zënë zhurma e politikës. Për një parti si PS-ja, figura të tilla mund të sjellin një frymë të nevojshme.

Malaj mund të shihet si një mundësi për një përfaqësim më pak konfliktual, më të hapur dhe më pranë ndjeshmërive të qytetarëve. Ky është një avantazh që duhet kuptuar dhe mbështetur, sepse partitë kanë nevojë për njerëz që krijojnë lidhje me shoqërinë edhe përmes mënyrës si sillen, si dëgjojnë dhe si e përdorin fjalën publike.

Në këtë pikë, krahasimi me Taulant Ballën është politikisht domethënës. Balla është një figurë me përvojë të gjatë, e lidhur me betejat e ashpra dhe polemikat e politikës shqiptare. Malaj hyn në këtë skenë me një profil më të ri dhe me mundësinë për të krijuar një marrëdhënie tjetër me publikun. Ai nuk mbart të njëjtën histori përplasjesh që shoqëron figurat e konsumuara nga ekspozimi i gjatë politik.

Akuzat politike ndaj kujtdo duhen dalluar nga përgjegjësitë e provuara. Por në vlerësimin publik ka peshë edhe konsumimi që sjellin vitet e polemikave, konfliktet dhe nevoja e vazhdueshme për t’u mbrojtur. Një figurë e re, e cila nuk identifikohet me këtë histori, ka më shumë hapësirë për ta nisur komunikimin te propozimet dhe te pritshmëritë për të ardhmen.

Këtu qëndron një prej mundësive të Erion Malajt. Ai mund të ndërtojë emrin e vet pa marrë përsipër gjuhën, sjelljet dhe konfliktet e brezave politikë që e kanë paraprirë. Për PS-në do të ishte me vlerë që këtë veçori ta ruante dhe ta nxiste.

Një parti humbet shumë kur figurat e reja i shndërron shpejt në kopje të të vjetrave. Kur një i ri mëson vetëm si të sulmojë kundërshtarin, si të përsërisë deklaratën e ditës dhe si të mbrojë çdo vendim, hapësira për ndryshim ngushtohet. Erion Malaj ka mundësinë të ndërtojë një rrugë të vetën, me më shumë përmbajtje dhe me një gjuhë që qytetari ta dëgjojë pa ndier lodhjen e përplasjes së përhershme.

Prejardhja nga një familje artistësh është pjesë e rëndësishme e këtij profili. Arti lidhet me vëmendjen ndaj njeriut, me aftësinë për të kuptuar përvoja të ndryshme dhe me respektin për fjalën. Rritja në një mjedis të tillë mund të krijojë ndjeshmëri që i shërbejnë edhe jetës publike.

Natyrisht, mbiemri nuk e zëvendëson punën. Djali i një artisti duhet ta fitojë vetë besimin si politikan. Por një trashëgimi kulturore mund të jetë një pikënisje e vlefshme, sidomos në një mjedis ku shpesh vlerësohet më shumë ashpërsia e replikës sesa cilësia e mendimit. Për Malajn, sfida është ta përkthejë këtë prejardhje në sjellje publike, në respekt ndaj qytetarit dhe në përgjegjësi për fjalën që jep.

PS-së i duhen njerëz nga familje artistësh, mësuesish, profesionistësh dhe qytetarësh që e kanë ndërtuar respektin përmes punës së tyre. I duhen njerëz që sjellin përvojën e shoqërisë brenda politikës dhe që e ruajnë lidhjen me atë shoqëri pasi marrin një funksion. Një parti bëhet më përfaqësuese kur krijon hapësirë për këto përvoja dhe u jep mundësinë të ndikojnë realisht.

Prandaj vlera e një figure si Erion Malaj shkon përtej emrit të tij. Ajo lidhet me pyetjen se çfarë profilesh dëshiron të promovojë Partia Socialiste. A do të krijojë hapësirë për qytetari, përgatitje dhe komunikim të matur? A do t’u japë përgjegjësi njerëzve që mund ta afrojnë me një publik të lodhur nga konfliktet? A do ta kuptojë se besimi kërkon edhe fytyra me të cilat qytetarët mund të identifikohen?

Malaj mund të ketë një rol në këtë drejtim. Rinia e tij politike i jep hapësirë për të dëgjuar, për të mësuar dhe për të ndërtuar një profil që nuk kufizohet te debati i ditës. Prejardhja familjare i jep një lidhje me botën e kulturës. Angazhimi politik i krijon mundësinë që këto elemente t’i kthejë në një kontribut të prekshëm.

Për të rinjtë, një përfaqësues i tillë mund të jetë më i afërt nëse flet qartë dhe merret me problemet e tyre. Besimi ndërtohet kur pas komunikimit vjen angazhimi: për meritën, për arsimin, për punësimin dhe për mundësinë për të ndërtuar jetën në Shqipëri. Pikërisht këtu një figurë e re mund të tregojë se ka diçka të vetën për të ofruar.

Edhe kultura meriton të ketë zëra që e njohin dhe e kuptojnë. Artistët, krijuesit dhe institucionet kulturore kanë nevojë për vëmendje të vazhdueshme. Për Malajn, kjo mund të jetë një fushë ku prejardhja familjare të lidhet me një angazhim të dallueshëm publik dhe ku emri i tij të fitojë peshë përmes punës.

Partia Socialiste duhet t’u japë hapësirë figurave të tilla dhe t’i lejojë të ruajnë individualitetin. Përvoja e drejtuesve të vjetër ka vendin e vet, por e ardhmja kërkon njerëz që të krijojnë besim të ri. Ky besim fitohet më lehtë kur publiku sheh përfaqësues që nuk e trajtojnë politikën si një luftë të pafundme personale.

Erion Malaj është një emër që meriton të ndiqet me vëmendje dhe të vlerësohet për potencialin që përfaqëson. Një figurë e re, me prejardhje nga një familje artistësh dhe me mundësinë për të ndërtuar një profil larg konsumimit të përplasjeve të vjetra, është një mundësi që PS-ja duhet ta marrë seriozisht.

PS-ja ka nevojë për Erion Malaj.

/KOHA JONE./