Mesazhi i Ben Blushit për protestën

Në postimin e tij shkrimtari i njohur Ben Blushi shkruan:

“Nuk kam parë kurrë kaq helm në faqen time, por edhe në shumë të tjera, sa sot. Nëse ju jeni protestues, pra nëse keni kaq shumë urrejtje, na presin ditë të këqija nga ky brez.

Unë i takoj brezit që shembi komunizmin në vitin 1990. Isha student kur dola te Qyteti Studenti, por megjithëse ne jetonim shumë më keq se ju, ishim shumë më të varfër dhe kishim qenë të mbyllur në një kafaz për 50 vjet, nuk kishim urrejtje. Dhe pikërisht për këtë arsye ai revolucion e ndryshoi Shqipërinë.

Kurse ju, megjithëse keni më shumë bukë se ç’kishim ne, keni makina dhe celularë që ne nuk i kishim, keni punë dhe mundësi për të zgjedhur që ne nuk i kishim, keni një urrejtje që, sipas meje, buron vetëm nga injoranca.

Kjo është gjëja nga e cila kam më shumë frikë. Asgjë nuk më ka trembur më shumë në jetë sesa injoranca. I besoj një shprehjeje që thotë se një injorant me plan mund njëqind të mençur pa plan.

Shpresoj shumë që ky të mos jetë rasti dhe kjo protestë e bukur të mos kthehet në armë të injorantëve me plan.

Ka qindra arsye për të protestuar sot në Shqipëri dhe nevoja për t’u shfryrë është shumë e madhe, por nëse ky duf drejtohet nga hakmarrja dhe injoranca, që janë dy prindërit e dështimit, do të jetë shumë keq.”– shkruan Ben Blushi.

Postimi i Ben Blushit për protestat e ditëve të fundit meriton vëmendje për shkak të alarmit që ai ngre për klimën e urrejtjes që po shfaqet në rrjetet sociale.

Blushi thotë se nuk ka parë kurrë kaq shumë helm, jo vetëm në faqen e tij, por edhe në rrjetet sociale në përgjithësi. Dhe pikërisht këtu qëndron shqetësimi i tij kryesor: jo protesta, por urrejtja.

Në argumentin e tij ka një krahasim interesant mes brezit të vitit 1990 dhe brezit të sotëm. Ai kujton se studentët që dolën kundër diktaturës komuniste jetonin në kushte shumë më të vështira, në varfëri dhe pa liritë themelore që gëzojnë sot shqiptarët. Megjithatë, sipas tij, ata nuk ishin të mbushur me urrejtje.

Blushi nuk po flet për arsyet e protestës. Ai po flet për mënyrën se si shprehet zemërimi.

Sipas tij, rreziku fillon kur revolta qytetare zëvendësohet nga urrejtja dhe kur debati zëvendësohet nga sharja. Atëherë protesta humbet forcën morale dhe bëhet e manipulueshme.

Më e forta në mesazhin e tij është fjalia se “asgjë nuk e ka trembur më shumë në jetë sesa injoranca”. Kjo nuk është një kritikë ndaj të rinjve si kategori, por një paralajmërim se një shoqëri e zemëruar, por pa orientim dhe pa objektiva të qarta, mund të përdoret nga kushdo që ka një plan politik.

Dhe pikërisht këtu lidhet edhe debati i ditëve të fundit. Nëse protesta ka një kauzë konkrete, ajo duhet të mbrohet me argumente. Nëse ka një projekt alternativ, ai duhet të paraqitet. Nëse ka kërkesa politike, ato duhet të artikulohen qartë.

Por kur dominon urrejtja, gjithçka tjetër humbet.

Në fund të fundit, historia shqiptare ka treguar se ndryshimet e mëdha nuk kanë ardhur vetëm nga zemërimi. Kanë ardhur kur zemërimi është shoqëruar me vizion, organizim dhe ide.

Ndoshta ky është mesazhi që Ben Blushi kërkon të japë se pakënaqësia është e kuptueshme, por urrejtja nuk ndërton asgjë.

Sepse urrejtja mund të rrëzojë, por nuk di të ndërtojë. Dhe një vend nuk ka nevojë vetëm për njerëz që dinë të rrëzojnë. Ka nevojë edhe për njerëz që dinë të ndërtojnë të ardhmen.