“Mos u dashuro me një grua që lexon”, poezia me të cilën u dashuruan të gjithë, por pak guxuan të dashurohen me gruan që lexon

Albert Vataj
Fati i poezisë “No te enamores de una mujer que lee” (“Mos u dashuro me një grua që lexon”) e vitit 2012, shkruar Martha Rivera Garridos, është fati që ka marrë nën kërcënim shumë thesare krijuese të shpirtit njerëzo, në epokën e algoritmit, klikimeve, protagonizmit, tjetërsimi i autorësisë. Diku ajo i atribuohet legjendës argjentinase, Jorge Luis Borges, diju tjetër poetit kilian Pablo Neruda. Dhe pesha e kësaj poezie do të ishte, e tillë e fuqishme tek ata, por jo, ajo i përket Martha Rivera Garridos, poete, esetiste dhe romanciere që thyen rregullat tradicionale, nga Republika Domenikane.

​Mos u dashuro me një grua që lexon

​Mos u dashuro me një grua që lexon,
me një grua që ndjen shumë,
me një grua që shkruan…
​Mos u dashuro me një grua të kulturuar,
magjistarë, kllapizuese, të çmendur.
Mos u dashuro me një grua që mendon,
që e di atë që di dhe, për më tepër, di të fluturojë;
një grua të sigurt në vete.
​Mos u dashuro me një grua që qesh
ose qan duke bërë dashuri,
që di ta kthejë shpirtin e saj në mish;
e aq më pak me një që e dashuron poezinë
(ato janë më të rrezikshmet),
ose që qëndron gjysmë ore duke soditur një pikturë
dhe nuk di të jetojë pa muzikë.
​Mos u dashuro me një grua që interesohet për politikën,
në një që është rebele dhe ndjen një tmerr të pafund ndaj padrejtësive.
Në një që nuk i pëlqen aspak të shohë televizor.
As me një grua që është e bukur,
pa marrë parasysh tiparet e fytyrës apo trupit të saj.
​Mos u dashuro me një grua intensive,
lodruese, të kthjellët dhe kryengritëse.
Mos guxo të dashurohesh me një grua të tillë.
Sepse kur dashurohesh me një grua si ajo,
nëse qëndron me ty apo jo, nëse të do apo jo,
nga një grua e tillë, nuk kthehesh dot më kurrë pas.

Kjo është një poezi që nuk i thur lavde bukurisë fizike, por autenticitetit dhe egërsisë shpirtërore. Nuk është çudi që është bërë kaq virale në mbarë botën!