Për sa kohë kundërshtarët e tij në opozitë harxhojnë më shumë energji për të përjashtuar njëri-tjetrin sesa për të ndërtuar një alternativë, pushteti ka arsye të ndihet më i qetë.
Berisha kërkon një front të përbashkët, të paktën formalisht e ka bërë këto ditë. Qori dhe Shehaj kundërshtojnë bashkëpunimin me të, megjithëse me argumente të ndryshme. Lapaj kërkon një alternativë përtej drejtimit të Berishës. Këto qëndrime dëshmojnë se opozita ende nuk ka gjetur as besimin minimal për një marrëveshje politike.
Lapaj ka deklaruar mbështetje për kandidaturën e Florjan Binajt dhe hapje ndaj propozimeve nga studentët apo protestuesit. Pra, problemi nuk mund të përmblidhet thjesht te kandidimi personal i secilit. Problemi është mungesa e një rruge të përbashkët që të prodhojë vendim dhe përgjegjësi.
Secili ka të drejtë të ruajë identitetin politik. Askush nuk është i detyruar të hyjë në një koalicion që e konsideron të gabuar. Por qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë përgjigjen që mungon: si do të fitohet përballë qeverisë?
Të thuash “me Berishën nuk bashkëpunoj” është një qëndrim. Të tregosh si ndërtohet një shumicë pa të është një projekt politik. Qori dhe Shehaj duhet ta bëjnë të qartë këtë projekt. Refuzimi mund të jetë parimor, por parimi duhet të shoqërohet me një rrugë bindëse drejt ndryshimit.
Nga ana tjetër, Berisha nuk e përfundon detyrën duke bërë një ftesë publike. Nëse kërkon bashkëpunim serioz, duhet të krijojë besim se kandidati i përbashkët do të ketë pavarësi reale. Një kandidat përtej partive kërkon rregulla që e mbrojnë nga kontrolli i çdo partie, përfshirë PD-në.
Tirana nuk mund të trajtohet si provë force mes kryetarësh opozitarë. Qytetarët presin një alternativë për administrimin e bashkisë. Deri tani, debati mbi emrat rrezikon ta mbysë debatin mbi qeverisjen.
Hetimet e drejtësisë, protestat dhe pakënaqësia qytetare nuk shndërrohen vetvetiu në fitore elektorale. SPAK-u nuk është shtab zgjedhor i opozitës. Protestuesit nuk janë rezervë votash e kryetarëve.
Nëse marrëveshja është e pamundur, secili duhet të shpjegojë çfarë synon të fitojë duke dalë veçmas dhe çfarë përgjegjësie merr për rezultatin. Nuk mjafton që pas zgjedhjeve të rifillojë shpërndarja e fajit.
Opozita nuk ka nevojë të shtiret sikur është një familje e lumtur. Ka nevojë të tregojë se di të ndërtojë një alternativë që mund të qeverisë. Përndryshe, ndërsa secili përpiqet të fitojë debatin kundër opozitarit tjetër dhe Rama mund të fitojë zgjedhjet.
