Zvicra regjistron majin e katërt më të ngrohtë që nga viti 1864

Europa po hyn në një epokë të re klimatike dhe Zvicra, një vend i njohur për klimën alpine dhe rezervat e shumta ujore, po jep sinjale alarmi. Fakti që maji i vitit 2026 rezulton ndër muajt më të nxehtë dhe më të thatë që nga viti 1864 nuk është më një episod i izoluar meteorologjik, por pjesë e një trendi të frikshëm që po prek gjithë kontinentin europian.

Temperaturat 1.8 gradë mbi mesataren historike dhe ekstremet deri në 34.2 gradë Celsius në Sion tregojnë se ndryshimet klimatike nuk po ndodhin më gradualisht, por po përshpejtohen me ritme të dukshme. Për një vend si Zvicra, ku bora, akullnajat dhe reshjet kanë qenë elementë stabilizues të klimës, thatësira e zgjatur është një sinjal serioz për të ardhmen.

Alarmante është edhe rënia drastike e reshjeve. Kur një vend alpin arrin vetëm 56 për qind të reshjeve normale dhe disa rajone vetëm 40 për qind, kjo do të thotë se rezervat ujore po hyjnë në stres të madh. Kjo prek jo vetëm bujqësinë, por edhe prodhimin energjetik, furnizimin me ujë, pyjet dhe ekosistemin alpin.

Meteorologët zviceranë e krahasojnë situatën me vitet historike të thata 1944 dhe 1976, por shumë shkencëtarë sot paralajmërojnë se fenomenet ekstreme tashmë po bëhen më të shpeshta dhe më intensive për shkak të ngrohjes globale. Europa po ngrohet më shpejt se mesatarja botërore dhe rajoni mesdhetar konsiderohet ndër zonat më të rrezikuara në planet.

Kjo do të thotë se vende si Shqipëria, Italia, Greqia apo Spanja do të përballen gjithnjë e më shumë me valë të nxehti ekstreme, mungesë reshjesh, zjarre masive dhe probleme me rezervat ujore. Vera mund të zgjasë më shumë, ndërsa stinët tradicionale po humbasin gradualisht balancën e tyre natyrore.

Nëse deri para disa vitesh ngrohja globale shihej si një kërcënim i largët, sot ajo po troket çdo ditë në jetën e qytetarëve: temperatura rekord në maj, dimra pa borë, përmbytje të menjëhershme dhe thatësira të gjata. Shkenca paralajmëron se pa masa të forta globale për reduktimin e ndotjes dhe emetimeve të karbonit, ekstremet klimatike do të bëhen “normaliteti i ri” i shekullit XXI.

Zvicra është sot vetëm një paralajmërim tjetër se klima e Europës po ndryshon më shpejt sesa parashikohej.