Kërcënimi për luftë, perandori jofunksional Putin, i vetëm kundër Perëndimit

Acarimet e Rusisë, për ekspertë, është shenjë se po rikthehet Lufta e Ftohtë. Porn ë çfarë pozite është presidenti i Rusisë, çfarë mendon Amerika dhe si preket Perëndimi, janë disa nga pyejet e thjeshta që kërkojnë përgjigje të ndërlikuara.

Revista Amerikane, “The Econimist”, në një shkrim të sajën, analizon hapat e politikës së jashtme, ku e nis me pohimin se:”Katër vjet më parë Mitt Romney, një kandidat republikan në SHBA, tha se Rusia është “armiku numër një gjeopolitik” i Amerikës. Barack Obama, ndër të tjera, u tallën me këtë gafë, pasi us hpreh se: “Nga 1980 e deri më tani janë bërë thirrje për politikën e tyre të jashtme, sepse lufta e ftohtë është më shumë se 20 vjet në treg”,- tha presidenti”.

Zgjedhjet amerikane, therjet masive në Siri, aneksimi i Krimesë dhe lidhja me përdorimin e armëve bërthamore, ka bërë që pikëpamja e z.Romney të jetë një urtësi konvencionale. Pothuajse i vetmi amerikan që tenton të ndryshojë është kandidati republikan, Donald Trump.

Çdo javë Vladimir Putin, gjen mënyra të reja për të trembur botën. Sipas materialit, i cili veçon se kohët e fundit, Putin vendosi raketat bërthamore pranë Polonisë dhe Lituanisë. Këtë javë ai dërgoi një grup të avionëve poshtë Detit të Veriut. Ai ka kërcënuar se çdo avion amerikan që sulmon forcat e despotit të Sirisë, Bashar al-Asad, do sulmohet nga Rusia.

I dërguari i OKB në Rusi ka thënë se marrëdhëniet me Amerikën janë në tension prej 40 vitesh. Por ajo që çudit është deklarata e tij, i cili shprehet se: “Në fakt, Rusia nuk është gati për të shkuar në luftë me Amerikën”. Por Rusia edhe pse një super fuqi, përballet me probleme të rënda në ekonominë e saj, në politikë dhe shoqëri. Popullsia e saj është duke u plakur dhe pritet të tkurret me 10% deri në vitin 2050. Njëpërpjekje për të përdorur fatin e papritur për të modernizuar shtetin dhe ekonominë e saj e cila po shkon drejt përmbytjet. Në vend të kësaj Putin ka kryesuar një rritje të madhe në qeveri: në mes të 2005 dhe 2015, përqindja e PBB-së ruse që vjen nga shpenzimet publike dhe firmat e kontrolluara nga shteti u rrit nga 35% në 70%. Duke rritur me 7% në vit në fillim të mbretërimit të Putinit, ekonomia tani është duke u pakësuar. Sanksionet janë pjesërisht për të fajësuar, por korrupsioni dhe një rënie e çmimit të naftës ka rëndësi të madhe.

Putin ka kërkuar për të kompensuar dobësinë me agresion jashtë vendit. Me protestat e tyre masive pas zgjedhjeve të manipuluara në 2011-12, klasa të sofistikuara urbane të mesme ruse treguan se ata të etur për një shtet modern. Obama ka supozuar se, për shkak se Rusia është një fuqi në rënie, ai nuk ka nevojë të paguajë. Megjithatë një vendi i pasigurt, i dobët, i paparashikueshëm me armë bërthamore.Ndryshe nga udhëheqësit sovjetikë pas Stalinit, Putin sundon i vetëm, i pakontrolluar nga Byroja Politike. Ai mund të mbetet përgjegjës për vitet që do vijnë.

Çfarë duhet të bëjë Perëndimi?

Rreziku është i llogaritje të gabuara dhe përshkallëzimi i pakontrolluar, Amerika duhet të vazhdojë të angazhohet në bisedime të drejtpërdrejta me Putin. Suksesi nuk matet me përparime dhe armëpushimin e mirëpritur si ato do të ishin në një vend të zhytur në errësirë, si në Siri, por duke ulur shanset për një gabim rus.

Mbi të gjitha Perëndimi ka nevojë për të mbajtur kokën e saj. Ndërhyrja ruse në meritat presidenciale amerikane ka matur hakmarrje. Por Perëndimi mund të përballojë “masa aktive” të tilla. Rusia nuk pretendon ti ofrojë botës një ideologji tërheqëse apo vizion. Në vend të kësaj propaganda e saj ka për qëllim për të diskredituar dhe të dëmtojnë vlerat universale liberale duke edukuar idenë se Perëndimi është po aq e korruptuar sa Rusia, dhe se sistemi i saj politik është po aq e manipuluar. Kjo do të krijojë një Perëndim të ndarë që e ka humbur besimin në aftësinë e saj për të formësuar botën.

Në përgjigje, Perëndimi duhet të jetë i bashkuar dhe i fortë.

Burimi: The Economist/Pershtati: Redjon Shtylla