Në Durrës, sot nuk ndodhi thjesht një aksident. Ndodhi një tragjedi që i heq maskën një realiteti të hidhur: jetët e njerëzve, dhe sidomos të fëmijëve, janë bërë të pambrojtura.
Dy fëmijë u shuan në pak sekonda. Një tjetër lufton për jetën. Një makinë kaloi mbi lojën e tyre, mbi pafajësinë e tyre, mbi një moment që duhej të ishte i zakonshëm në një lagje – fëmijë që luajnë. Por ajo që duhej të ishte normalitet, u kthye në skenë horrori.
Dëshmitë janë rrëqethëse. Banorë që flasin për trupat e fëmijëve të tërhequr zvarrë, për një përplasje brutale që nuk lë vend për dyshim: kjo nuk ishte një pakujdesi e lehtë. Ishte një akt që tregonte mungesë totale kontrolli. Aq me tepër i pirë.
Banorët flasin për një shofer problematik. Për ankesa të përsëritura. Për paralajmërime që nuk u dëgjuan. “I kemi çuar video policisë”, thonë. “Kemi telefonuar”, shtojnë. Dhe përgjigjja? Heshtje. Shmangie. “Merr një tjetër numër”- na thonin nga policia.
Sepse kur një rrezik njihet dhe nuk parandalohet, përgjegjësia nuk është më vetëm individuale. Ajo bëhet institucionale.
Në Shqipëri është krijuar një realitet i çuditshëm: shteti është shumë i fortë aty ku vendosen gjoba, por shumë i dobët aty ku duhet të mbrojë jetën. Patrullat janë të pranishme në autostrada, por mungojnë në lagje. Kontrolli ekziston aty ku është i lehtë dhe fitimprurës, por zhduket aty ku kërkon punë reale dhe përballje me problemet.
Dhe ndërkohë, rrugët e brendshme janë kthyer në zona të rrezikshme. Jo për shkak të mungesës së ligjit, por për shkak të mungesës së zbatimit të tij.
Por kjo histori nuk duhet të mbyllet me një arrestim. Sepse problemi nuk fillon dhe nuk mbaron tek një person.
Problemi është më i thellë.
Kur tragjeditë përsëriten, ato nuk janë më rastësi. Janë simptomë. Simptomë e një sistemi që nuk funksionon si duhet. E një shteti që reagon pas ngjarjes, por nuk parandalon para saj.
Sot, një lagje në Durrës është në zi. Prindër që nuk do të dëgjojnë më zërin e fëmijëve të tyre. Një komunitet që do ta mbajë gjatë këtë plagë.
Aksidentët po shtohen, ka të shumë të plagosur e disa të vdekur në rrugët e vendit.
Ka shoferë që ecin si të çmendur, ka të pirë apo droguar, por që marrin jetë njerëzish. Shoferë që xhirojnë rrotat e makinës para policisë e nuk ndalohen se “janë djemtë e filanit”, se “ky është përherë problematik e nuk kemi ç’ti bëjmë”, etj.