Protestoni, por mos digjni!

Protestoni! Ngrini zërin, kërkoni llogari, kundërshtoni qeverinë dhe mos hiqni dorë nga kërkesat tuaja. Por çfarë faji ka qytetari që i digjni biznesin? Çfarë faji ka familja që ka hedhur kursimet e një jete në një dyqan? Përse duhet të mbetet pa bukë punonjësi që nesër mund ta gjejë vendin e punës të shkrumbuar?

Prona private nuk është shënjestër politike. Është mund, sakrificë dhe bukë për familjet. Kush e djeg, godet drejtpërdrejt qytetarin. Dhe askush nuk ka të drejtë të kërkojë drejtësi duke i bërë padrejtësi dikujt tjetër.

Zemërimi ndaj pushtetit nuk jep leje për të shkatërruar. As pakënaqësia, sado e thellë, nuk justifikon panikun në rrugë, kërcënimin e kalimtarëve apo flakët në dyert e bizneseve. Një protestë që kërkon mbështetjen e qytetarëve duhet të mbrojë edhe sigurinë e tyre.

Organizatorët kanë përgjegjësi të flasin qartë dhe të ndërhyjnë për të ndalur dhunën. Nuk mjafton të bëjnë thirrje për pjesëmarrje dhe pastaj të heshtin kur shkatërrohet prona e të tjerëve. Distancimi nga zjarrvënia duhet të jetë i prerë, publik dhe pa justifikime.

Edhe policia duhet të mbrojë qytetarët e pronën, të ndalojë autorët e dhunës dhe të respektojë protestuesit paqësorë. Përgjegjësia është individuale; veprimi i dhunshëm i disave nuk mund të përdoret për t’u mohuar të gjithëve të drejtën e protestës.

Protestoni fort, por mos digjni! Kërkoni llogari nga pushteti, por mos ua paraqitni faturën qytetarëve. Asnjë kauzë nuk lartësohet mbi hirin e shtëpisë apo të biznesit të dikujt tjetër.