Filmi i ri nxit shpresat e Itakës për rritje të turizmit përmes Odiseut

Ishulli i Itakës, i njohur gjerësisht si shtëpia e heroit mitologjik Odiseut në poemën epike, po shpreson në një rritje të ndjeshme të turizmit, të nxitur nga një film i ri. Kjo pritshmëri vjen pasi një avokate italiane shprehu ëndrrën e saj për të vizituar Itakën, e cila besohet të jetë i njëjti ishull i përshkruar në veprën e Homerit. E veshur me një bluzë ku shkruhej “Odisea” në greqishten e lashtë dhe një varg nga poema, ajo theksoi pasionin e saj të hershëm për greqishten dhe Odisean, duke e cilësuar filmin si “të mrekullueshëm”, megjithëse jo pikën e saj të parë të kontaktit me historinë e heroit që lufton për t’u kthyer në shtëpi nga lufta e Trojës. Bizneset dhe zyrtarët e ishullit tani presin që filmi të frymëzojë shumë të tjerë të ndjekin hapat e saj.

Itaka, e vendosur në Detin Jon, larg brigjeve perëndimore të Greqisë kontinentale, është larg qendrave kryesore turistike të vendit. Pavarësisht ujërave të kristalta dhe gjireve spektakolare, ajo nuk ka qenë kurrë një destinacion i rregullt për udhëtarët. Brenda ishullit, peizazhi është i thyer, i mbuluar me ullinj dhe selvi, dhe mbetet çuditërisht i qetë edhe në kulmin e sezonit turistik. Ndërsa filmi padyshim ka ngjallur interesin e shumë njerëzve, ai ka shkaktuar edhe njëfarë polemike në Greqi. Edhe pse disa vende greke u përdorën për xhirime, asnjë skenë e vetme e bllokbasterit nuk u xhirua në Itakë. Ky vendim ka lënë të zhgënjyer disa banorë të ishullit me rreth 3,000 banorë, ku filmi është shfaqur dy herë në kinema verore që nga publikimi i tij global më 16 korrik.

Xhimi Xoxha, pronar i një restoranti në Vathi, kryeqytetin e Itakës, shprehu kënaqësinë e tij që filmi tashmë po “gjeneron publicitet për ishullin” dhe parashikoi vazhdimin e efekteve pozitive. Megjithatë, kryebashkiaku i Itakës, Dionysis Stanitsas, ndonëse pranoi se publiciteti ishte “i jashtëzakonshëm”, nuk mundi të fshehë zhgënjimin e tij që vetë ishulli nuk u përfshi në xhirime. Ai zbuloi se kishin kontaktuar ekipin e produksionit duke kërkuar që disa skena të filmoheshin aty, por fatkeqësisht kjo nuk ishte e realizueshme. Pavarësisht kësaj, Stanitsas po llogarit në rritjen e kërkesës për vitin e ardhshëm, duke theksuar se ishulli ishte tashmë plotësisht i rezervuar për këtë sezon në kohën kur filmi doli. Ai beson se “sa më shumë njerëz ta shohin, aq më shumë do të fillojnë të planifikojnë udhëtime për të vizituar ishullin”.

Vizitorët në Itakë nuk do të gjejnë një pallat të Odiseut apo ndonjë sit arkeologjik spektakolar që mund të konfirmojë ekzistencën e heroit homerik. Megjithatë, sheshet e fshatrave dhe bashkia janë të mbushura me statuja të Odiseut dhe Homerit, duke dëshmuar trashëgiminë e pasur letrare të ishullit. Në portin e vogël të ndriçuar nga dielli, anijet lëkunden në ujërat e gjelbra, duke mbajtur emra si “Telemaku” (djali i Odiseut) dhe “Kalipso” (një perëndeshë dhe nimfë që e mbajti atë të burgosur). Dyqanet e suvenireve ofrojnë buste të Homerit dhe Penelopës, gruas së Odiseut, ndërsa bluzat me figurën e Ciklopit Polifem, një prej monstrave të shumta të mposhtura nga Odiseu, gjenden gjithashtu. Për ata vërtet të përkushtuar, ka edhe pjata muri të dekoruara me Kalin e Trojës.

Arkeologu Spyros Couvaras është ndër ata që presin një rritje dramatike të vizitorëve, duke theksuar se është e qartë që vizitorët kërkojnë më shumë sesa thjesht rërë dhe det – ata duan historinë dhe mitologjinë, të cilat nuk mungojnë në Itakë. Një distancë e shkurtër nga dyqanet dhe restorantet e portit, pushuesit shtrihen në shezlongë nën çadra në plazhin Dexia, të rrethuar nga zhurma gërryese e cikadave. Sipas legjendës, pikërisht këtu zbarkoi Odiseu pas vitesh udhëtimi. Couvaras theksoi se “forca shtytëse” e interesit të ripërtërirë ishte padyshim filmi i fundit, por shtoi se “pas filmit të Nolanit qëndron Homeri”, duke nënvizuar rëndësinë e burimit origjinal të historisë.

Marrë nga France 24 Live News