Napoli po përballet me një periudhë të vështirë, ku mbrojtja lëvizshme dhe sulmi i dobët po shkaktojnë shqetësim. Në këtë situatë, riorganizimi i brendshëm i skuadrës së Massimiliano Allegrit po has vështirësi të mëdha. Përveç lojtarëve si De Bruyne, McTominay dhe Anguissa, nuk ka heronj të tjerë që të tërheqin skuadrën në repartin e avancuar. Me Lucca-n jashtë loje dhe stafetën në krahë për shkak të dëmtimeve, pika e vetme referuese në sulm mbetet Rasmus Hojlund. Megjithatë, performanca e tij kundër Romës ishte sërish zhgënjyese, duke theksuar problemet e tij aktuale.
Sulmuesi danez, me shtatin e tij prej 191 centimetrash, nuk po arrin të shfrytëzojë potencialin e tij në zonën kundërshtare. Ndonëse në ndeshjen e së shtunës në “Maradona” nuk mund t’i mohohet përkushtimi – ai sakrifikoi për skuadrën, ofroi kthime në mbrojtje, vrapoi pa pushim, mbrojti topat dhe iu afrua golit me kokë – shifrat e tij mbeten shqetësuese. Edhe pse statistikat e avancuara si xG (0.41) dhe xA (0.46) ishin ndër më të mirat e sezonit për të, shënimi i golave nuk po përmirësohet. Hojlund ka shënuar vetëm dy gola dhe është pa gol në tetë ndeshjet e fundit, duke festuar vetëm kundër Como-s dhe Inter-it në fillim të kampionatit.
Statistikat e përgjithshme në Serie A tregojnë një pamje të zymtë. Në 550 minuta lojë, ai ka një xG total prej 1.43 dhe xA prej 0.87, duke e renditur në vendin e dyzet e dytë për mundësitë e krijuara mes të gjithë lojtarëve të ligës. Ai renditet pas De Bruyne (vendi i njëmbëdhjetë), Mathias Olivera (vendi i tridhjetë e shtatë) dhe Noa Lang (vendi i dyzetë). Mesatarja e xG për ndeshje, 0.33, e katapulton atë në vendin e nëntëdhjetë. Edhe përpjekjet mbrojtëse duken të paprekshme, me zero ndërhyrje, duele të fituara apo gjuajtje të bllokuara. Megjithatë, harta e nxehtësisë së Hojlundit tregon një histori tjetër: ai është i kudondodhur, mbulon të gjithë frontin sulmues, krijon dendësi në zonën e penalltisë dhe vrapon mesatarisht 9.4 km për ndeshje, me 16.4 sprintime. Kjo tregon një përkushtim të madh fizik, por pa efikasitetin e duhur në finalizim.
Hojlund duket gjithnjë e më i vetmuar dhe ndoshta i dëshpëruar, duke u detyruar të tërheqë të gjithë repartin sulmues që nga ardhja e tij në Napoli, fillimisht për shkak të refuzimit të Lucca-s dhe më pas për mos-integrimin e Lukaku-t pas dëmtimit. Minutat e shumta të luajtura sezonin e kaluar (afro 4000) mund të kenë ndikuar në mungesën e qartësisë para portës. Këtë tezë e mbështet edhe Massimiliano Allegri, i cili para ndeshjes me Romën deklaroi se Hojlund ka luajtur të gjitha ndeshjet me Napolin dhe Kombëtaren, duke shtuar se është i kënaqur me atë që po bën dhe se ai duhet të qëndrojë i qetë. Megjithatë, performanca e tij me Danimarkën, me tre gola dhe një autogol në katër ndeshje, ka krijuar një iluzion. Hojlund, një nga blerjet më të shtrenjta të epokës De Laurentiis me 50 milionë euro dhe një pagë prej 5 milionë eurosh në sezon, ka cilësi të promovuara nga Conte si “një talent i madh”. Ai ka kohë dhe cilësi për të përmirësuar vlerën e tij dhe për të kundërshtuar shifrat aktuale.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport