Krasniqi: Mazhoranca dhe opozita kanë abuzuar me konsensusin

Politologu Afrim Krasniqi tha në studion e lajmeve të Ora News se mazhoranca dhe opozita kanë abuzuar me konsensusin.

Krasniqi: Në aspektin formal gjithcka që seanca e sotme prodhoi është ajo e minutave të fundit. Unë merrem me detaje dhe detajet tregojnë shumë. Nëse ju shikoni pamjet filmike të votimit të fundit kur kryetari i parlamentit numëronte nenet kush është pro dhe kush është kundër, askush nuk e ngrinte kartonin dhe supozohej se ishin pro. Ishte një shpejtësi e madhe për të kaluar një procedurë në mungesë të opozitës, e cila zgjodhi një zgjidhje pragmatiste për të, por mendoj të nxituar politikisht. Ligjet e reformës kushtetutese praktikisht e kanë caktuar udhën e tyre që kur u votuan ndryshimet kushtetuese në 21-22 korrik. Që atë ditë palët ranë dakord që të bëjnë këtë reformë dhe gjithcka që buron prej këtyre ligjeve është burimi i atij vendimi dhe nëse palët pranuan atë lloj misioni ndërkombëtar të futen në kushtetutë që është rast unikal i Europës modern atëhere do të thotë që kanë pranuar të gjithë produktet që prodhojnë ndërkombëtarët dhe ligjet që sot u diskutuan dhe ligjet që sot u refuzuan ose u shtynë në thelbin e tyre janë ligje të miratuar nga produkti i ekspertëve ndërkombëtarë.

Ligje të tilla kërkojnë konsensus, të jenë afatagjatë dhe sa më afatgjate të jenë aq më të madhe e kanë bazën e përkrahjes, por në kushtet e Shqipërisë me fjalën konsesus abuzohet shumë. Mazhoranca e përdori konsensusin për të refuzuar  shumë prej kritikave që erdhën nga opozita. Nëse mazhoranca do kishte një vullnet të qartë për konsensus do krijonte mekanizmat e dialogut për të gjetur pika takimi mes tyre dhe nëse palët kishin pika mosmarrëveshje le të vendosej një aktor i tretë që është aktori ndërkombëtar, nuk ndodhi kjo gjë. Dhe nga ana tjetër opozita e përdori konsesnsusin për të imponuar vendimarrjet e saj politike, të cilat po ashtu nuk janë të arsyeshme dhe në rastin konkret bëhen pengesë dhe kanë kosto të madhe për vetë opozitën. Është luks i madh për një opozitë politike si ajo në Shqipëri rreth 8-9 muaj para zgjedhjeve të votojë me një akt të dukshëm politik kundër projektit ndërkombëtar për Shqipërinë.