Nga blerjet e reja të Juventusit, asnjë nuk ka shpëtuar nga kritikat. Njëri prej gjashtë fytyrave të reja të këtij viti, Joao Mario, madje është larguar tashmë: qëndrimi i tij në Torino zgjati vetëm gjashtë muaj. Mbrojtësi i krahut, i cili u përdor shumë pak, pranoi idenë për të vazhduar aventurën në Serie A te Bologna, duke shkëmbyer rrugën me Holmin. Ky i fundit, fatkeqësisht, është tashmë i dëmtuar dhe për një kohë nuk mund të përdoret. Edhe pse dëmtimi nuk është serioz, Kalulu mbetet pa një zëvendësues. Rasti i Joao Marios rindez dritat mbi një nga mosmarrëveshjet që prishën shpejt marrëdhënien mes trajnerit Tudor dhe drejtorit Comolli. Trajneri nuk do ta kishte shitur kurrë Alberto Costën pas performancës së mirë të portugezit në Kupën e Botës për Klube, por drejtuesi megjithatë vazhdoi me shkëmbimin me Porton – vetëm pak ditë pas konsultimit me trajnerin. Kjo ndoshta edhe sepse mbrojtësi i krahut u bë çelësi i vetëm për të zhbllokuar dhe përfunduar operacionin Conceiçao, i shtati që do t’i shtohej listës, megjithëse jo një fytyrë e re pasi ishte në Torino që nga sezoni i mëparshëm.
Është në sulm ku Juventusi ka bërë më shumë gabime. Comolli, i cili menaxhoi merkaton verore i vetëm dhe duke bashkëpunuar me një rreth të ngushtë ndërmjetësish të besuar, finalizoi operacionin David, i cili ishte nisur nga Giuntoli. Megjithatë, ai dështoi në të dyja objektivat kryesore: shitjen e Vlahoviçit dhe rikthimin e Kolo Muanit në Torino. Për këtë të fundit, bisedimet me PSG-në vazhduan deri në ditën e parafundit të sesionit, por më pas në Continassa vendosën të devijonin drejt Openda-s. Ky operacion kushtoi gjithsej 44 milionë euro dhe paga e lojtarit ishte më pak e kushtueshme (gjysma e 8 milionëve të kërkuara nga francezi). Megjithatë, kjo zgjedhje nuk u shpërblye as me Tudorin, as me Spallettin, të cilët e menaxhuan belgun si rezervë dhe asgjë më shumë.
Vlahoviç, i cili mbeti në Torino në vitin e tij të fundit të kontratës, u ndal menjëherë pasi dha disa sinjale inkurajuese me ndryshimin e trajnerit. Ai pritet të rikthehet në mars, por mund të jetë tepër vonë nëse Juventusi përjashtohet nga Liga e Kampionëve në fazën e play-off-it, siç ndodhi tashmë në Kupën e Italisë. Jo rastësisht, Spalletti mbeti në pritje të një numri 9 deri në ditën e fundit të merkatos së janarit. Por Ottolini – i rekrutuar për rolin e drejtorit sportiv në fund të dhjetorit – u kthye duarbosh pas të gjitha ekspeditave të bëra. Comolli, duke shfrytëzuar disa marrëdhënie të mira personale, mbylli marrëveshjen për Boga-n, për të kënaqur Spallettin të paktën me një zëvendësues për Yildiz. Francezi nuk kishte luajtur shumë në Nicë dhe u mor si një mundësi, por në fund të fundit – duke bashkuar minutat në Ligue 1 dhe ato të fituara tashmë te Juve – ai ka luajtur pothuajse tre herë më shumë se Zhegrova.
Zhegrova, blerja tjetër e Juventusit në ditën e fundit të merkatos verore, ka pasur një rrugëtim të vështirë. Kosovari, gjatë muajve të parë të sezonit, ndoqi një program individual për të rritur disponueshmërinë e tij fizike. Por, pikërisht kur pritej të bënte hapin cilësor, ai u ndal dhe nuk arriti kurrë të hynte vërtet në thelbin e sezonit. Kjo situatë ka ngritur pikëpyetje serioze mbi efikasitetin e investimeve të bëra në merkaton e verës.
Ndërkohë, lajmet nga fushat e tjera nuk kanë qenë më të mira, veçanërisht në lidhje me Nico Gonzalez dhe Douglas Luiz. Kushtet që aktivizojnë detyrimin e blerjes për Atletico Madridin për argjentinasin janë ende larg, duke lënë të hapur fatin e tij. Ndërsa braziliani, në janar, u kthye nga huazimi te Nottingham Forest, i cili duhej ta blinte nëse ai do të ishte ambientuar atje. Ai u kthye te Aston Villa, me shpresën për të rifilluar një rrugëtim të besueshëm në nivel ndërkombëtar. Hapat e parë të futbollistit duket se mund t’i bindin “Villans” të ushtrojnë opsionin e blerjes në fund të sezonit, por aktualisht asgjë nuk i garanton Juventusit kthimin e investimeve të bëra.
E njëjta gjë vlen edhe për ata që verën e kaluar mbetën me rezerva. Kelly është në rritje, por ende jo shumë i vazhdueshëm në performancë. Koop është rishfaqur me frekuencë më të madhe mes titullarëve vetëm në javët e fundit, duke treguar shenja përmirësimi. Ndërsa Di Gregorio ka përfunduar në ciklonin e kritikave pas gabimeve të bëra në ndeshjet e fundit, duke shtuar më tej zhgënjimin për menaxhimin e merkatos. Këto raste kolektivisht theksojnë një bilanc negativ për strategjitë e transferimeve të Juventusit, duke lënë klubin me shumë pikëpyetje për të ardhmen.
Marrë nga La Gazzetta dello Sport