Premier Liga 2025-2026 po shkon drejt një fundi ku detajet do të jenë vendimtare. Megjithatë, një “gabim” i rëndë i Marc Guéhi, i cili hapi derën për barazimin “në ekstremis” 3-3 kundër Evertonit, nuk ishte aspak pjesë e planeve të Manchester Cityt. Ky rezultat e “fundosi” skuadrën e Guardiolës në “dokat e Hill Dickinson”, duke i dhënë Arsenalit mundësinë të varet sërish nga vetja për të ngritur trofeun e Premier Ligës. Ky barazim i papritur, i ardhur pas një ndeshje plot kthesa, ka lënë një shije të hidhur te “Qytetarët” dhe ka ndezur alarmin për fatin e titullit.
Evertoni, pas dy humbjeve të fundit dhe të dhimbshme kundër Liverpoolit dhe West Hamit, priti Cityn me mungesa të ndjeshme si ato të Branthwaite, Gueye apo McNeil. Gjithashtu, Grealish, i huazuar nga City dhe i dëmtuar prej muajsh, ishte i pranishëm në tribunat e Hill Dickinson. Guardiola, nga ana e tij, rikuperoi O’Reillyn për të zënë krahun e majtë të mbrojtjes dhe mbajti Nico González si zëvendësues të Rodrit, i cili vazhdonte të rikuperohej nga dëmtimi. Pritesh një ndeshje me ritëm dhe intensitet “ferror”, dhe kështu ndodhi që në momentin e parë kur topi u vu në lëvizje.
Megjithatë, pak nga pak, City filloi të dominonte Evertonin, duke zgjeruar fushën nga thellësia me Matheus Nunes dhe O’Reilly. Nga këmbët e anglezit, duke fituar vijën fundore, lindi një pasim prapa drejt Erling Haalandit, i cili tashmë priste me “shufër peshkimi”. James Garner arriti të ndërhynte në momentin e fundit për të prerë pasimin. Ishte nga krahët ku City filloi të gjente “çarje” për t’u futur mes bllokut të fortë të Evertonit. Brenda pak sekondash, Pickford largoi një goditje të fortë të Cherki dhe ndoqi me sy një tjetër goditje të Semenyo. Ganezi, pak më vonë, dërgoi mbi traversë një pasim të Doku.
City po ushtronte presion dhe Evertoni po vuante, por të paktën arriti të merrte pak frymë. Madje, i futi frikën Cityt duke ndërtuar një kundërsulm ku Donnarumma bëri një pritje providenciale për të prerë një pasim të Röhl në drejtim të Betos, i cili tashmë po “lëpinte buzët”. Dewsbury-Hall po vinte i vetëm nga pas. City u përpoq të riaktivizohej para se të shkonte në pushim. Cherki dërgoi në qiell një pasim prapa nga Doku, i cili kishte depërtuar në vijën fundore. Por, në aksionin tjetër ku u lidhën sërish, belgu i dha avantazhin skuadrës së Pepit. Ai kontrolloi topin në hyrje të zonës, vuri re se Garner nuk po e mbulonte plotësisht dhe goditi me të majtën në trekëndësh, duke shënuar një gol spektakolar.
Ishte një goditje e rëndë për Evertonin, i cili mund të kishte humbur Keane për një ndërhyrje të ashpër ndaj Dokut në kohën shtesë. Ai rrezikoi kartonin e kuq dhe rasti u rishikua nga VAR. Megjithatë, ata arritën të rikuperoheshin pas pushimit dhe hynë shumë më të motivuar për të luajtur pjesën e dytë. Guéhi, në fakt, duhej të bënte dy mbulime të shkëlqyera kundër Betos, duke treguar një performancë solide në fillim të pjesës së dytë. Manchester City u përpoq të ulte ritmin e ndeshjes, por Donnarumma u detyrua të shtrihej për të pritur një kundërsulm të drejtuar dhe të finalizuar nga Ndiaye, i cili po fillonte të shpërthente. Senegalezi e pati sërish topin ballë për ballë, duke shfrytëzuar duelin që Khusanov humbi kundër Thierno Barryt, i cili sapo kishte hyrë në lojë në vend të Betos.
City po ecte mbi tel dhe, para se të arrinte minuta e 70-të, vetë Barry kapi një pasim të tmerrshëm prapa të Guéhi drejt Donnarummës për të barazuar ndeshjen, pasi arbitri e anuloi fillimisht për pozicion jashtë loje. VAR-i duhej të ndërhynte për të korrigjuar vendimin, sepse, padyshim, i korrespondonte një aksioni tjetër. Ky ishte momenti kyç që ndryshoi rrjedhën e ndeshjes dhe vuri në pikëpyetje aftësinë e Cityt për të menaxhuar presionin.
Menjëherë pas rifillimit të lojës, Guéhi u shpengua duke korrigjuar sërish ndaj Ndiaye. Topi përfundoi në flamurin e kornerit dhe James Garner bëri një krosim të fortë në shtyllën e parë, direkt në kokën e Jack O’Brien, i cili triumfoi mbi të gjithë mbrojtjen “skyblue” në mënyrë madhështore. Fytyra e Pepit ishte një poezi, duke reflektuar zhgënjimin e thellë. City tashmë ishte në vështirësi të mëdha. Ndërkohë, Evertoni vazhdonte me kundërsulme dhe, nga një hedhje anësore, O’Brien i hodhi topin gjatë Merlin Röhl, i cili gjeti me një “krosim-goditje” Thierno Barryn, i cili e shtyu topin në portë për të shënuar golin e tretë, 3-1, kur kishin mbetur më pak se 10 minuta nga fundi.
Sapo Manchester City rifilloi lojën nga qendra, Kovacic mundësoi një shpërthim të Erling Haalandit, i cili finalizoi para Pickfordit për të ngushtuar sërish diferencën. Guardiola dogji të gjitha “anijet” duke larguar Bernardon për të futur Marmoush dhe, me kohën tashmë të mbaruar, Doku nxori një “goditje të fuqishme” që shpëtoi një pikë, e cila, në çdo rast, rezultoi e pamjaftueshme. Ky barazim, megjithëse i shpëtuar në sekondat e fundit, ka lënë një ndjenjë humbjeje për Manchester Cityn, duke e bërë rrugën drejt titullit të Premier Ligës shumë më të vështirë dhe duke i dhënë Arsenalit një avantazh psikologjik dhe praktik në garën për trofeun.
Marrë nga Marca Premier