Pas Zvërnecit dhe Kakomesë, bie edhe rrethimi i Karpenit

Heqja e pengesës që bllokonte hyrjen drejt plazhit të Karpenit në Kavajë nuk është thjesht një ngjarje lokale. Ajo po perceptohet nga shumë qytetarë si pjesë e një reagimi më të gjerë kundër çdo përpjekjeje për të kufizuar aksesin në hapësirat publike bregdetare.

Pas rasteve të debatueshme në Zvërnec dhe Kakome, ku çështja e pronësisë, investimeve dhe përdorimit të vijës bregdetare ka shkaktuar tensione të forta publike, edhe në Karpen reagimi i qytetarëve rezultoi vendimtar. Porta që pengonte hyrjen drejt plazhit u bë simbol i një shqetësimi më të madh: frikës se pjesë të bregdetit shqiptar po kufizohen gradualisht për publikun.

Largimi i barrierës ka rikthyer normalitetin në zonë dhe qytetarët tashmë mund të hyjnë lirisht në plazh. Por ngjarja ngre një pyetje që shkon përtej Karpenit: deri ku mund të shkojë administrimi privat i zonave bregdetare pa cenuar të drejtën kushtetuese të qytetarëve për të pasur akses në hapësirat publike?

Në të gjithë vendin po vihet re një ndjeshmëri në rritje për çështjet që lidhen me bregdetin. Protestat për Zvërnecin, reagimet për Kakomenë dhe tani rasti i Karpenit tregojnë se qytetarët janë gjithnjë e më pak të gatshëm të pranojnë pengesa, gardhe apo kufizime që perceptohen si privatizim i hapësirave publike.

Nga ana tjetër, Shqipëria ka nevojë për investime turistike dhe zhvillim ekonomik. Por këto investime duhet të respektojnë një parim themelor: plazhet dhe aksesi drejt detit nuk mund të trajtohen si prona private të mbyllura për publikun.

Rasti i Karpenit dëshmon se reagimi qytetar mbetet një mekanizëm i fuqishëm kontrolli ndaj çdo vendimi që prek interesin publik. Ai gjithashtu i kujton institucioneve shtetërore se transparenca dhe respektimi i të drejtave të qytetarëve duhet të jenë parakusht në çdo projekt që lidhet me vijën bregdetare.

Pas Zvërnecit, Kakomesë dhe tani Karpenit, mesazhi që vjen nga qytetarët duket i qartë: bregdeti shqiptar duhet të zhvillohet, por jo të mbyllet.