Fshati i vogël sllovak Vlkolínec, i përfshirë në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 1993, është përballur me një problem të papritur: disa vendas besojnë se popullariteti i fshatit është bërë shumë i lartë. Çdo vit, fshati, i cili ka vetëm 17 banorë të përhershëm, vizitohet nga rreth 100,000 turistë. Sipas banorëve, një fluks i tillë vizitorësh i privon ata nga qetësia dhe privatësia.
Një nga banorët më të vjetër të fshatit, 68-vjeçari Anton Zabukha, tha se u detyrua të vendoste tabela në shtëpinë e tij ku shkruhej “Pronë private”, “Ndalohet hyrja pa leje” dhe “Ndalohet fotografimi” për të dekurajuar turistët kuriozë. Sipas mendimit të tij, shumë aktivitete të mbajtura për vizitorët nuk pasqyrojnë më traditat e vërteta të Vlkolínecit, dhe vetë fshati po shndërrohet gradualisht në një dekor turistik. Jo të gjithë banorët e mbështesin idenë e braktisjes së statusit të një Vendi të Trashëgimisë Botërore, por shumica pranojnë se infrastruktura ekzistuese nuk është projektuar për një fluks të tillë njerëzish.
Ndër problemet kryesore janë rruga e ngushtë e aksesit, mungesa e vendeve të parkimit dhe tualeteve publike. Sipas banorëve vendas, turistët ndonjëherë përdorin oborre private për shkak të mungesës së banjove. Autoritetet, nga ana tjetër, nuk e mbështesin propozimin për ta përjashtuar fshatin nga lista e UNESCO-s. Ato thonë se po punojnë për të zvogëluar ngarkesën në vendbanim. Planet përfshijnë ndërtimin e tualeteve të reja publike, krijimin e një parkingu në hyrje të fshatit, si dhe restaurimin e kishës dhe shkollës lokale. Tani çdo banor i përhershëm i Vlkolínec merr afërsisht 400 euro kompensim vjetor për shqetësimet që lidhen me fluksin turistik dhe gjithashtu mund të aplikojë për fonde shtesë për rinovimin e shtëpisë së tyre. Disa turistë pranojnë gjithashtu se e kuptojnë pakënaqësinë e vendasve. Sipas mendimit të tyre, një turizëm i tillë masiv mund ta prishë vërtet jetën normale të një komuniteti të vogël rural.
