Trajneri i Kombëtares, Sylvinho, foli për ‘Corriere.it’ duke thënë se Kupa e Botës 2026 me Shqipërinë është bërë një mision. Në prag të ndeshje kundër Andorrës (nesër në orën 20:45), kuqezinjtë janë pranë fazës play-off dhe trajneri kërkon vetëm tri pikë.
Nëse keni vënë re ndonjë grafiti të ri në muret pranë shtëpisë suaj, në kapakun e një makine me pluhur ose në asfalt mëngjesin e 12 tetorit, ndoshta ishte në shqip dhe festonte me ngjyra kuqezi fitoren e ekipit kombëtar të Sylvinhos në ndeshjen jashtë fushe kundër Serbisë.
“Tani duhet të fitojmë në Andorra”, shpjegon trajneri brazilian, ish-ndihmës i Mancinit te Interi dhe i Tites në Brazil. “Nëse e bëjmë këtë dhe Serbia nuk merr tre pikë në Angli, do të jemi në fazën tjetër. Tre vjet më parë, ishte një ëndërr dhe është bërë një qëllim, madje një mision, shpresa për të shkuar në një Kupë Bote për herë të parë për Shqipërinë është diçka e madhe, një emocion që përfshin të gjithë popullsinë, brenda vendit dhe në të gjithë botën.”
– Shqipëria e kishte vënë Italinë në telashe në Kampionatin Evropian, duke barazuar me Kroacinë dhe duke humbur ngushtësisht ndaj Spanjës. Rritja e tyre ka vazhduar.
Po, toka është pjellore dhe ishte përgatitur në vitet e mëparshme nga trajnerë italianë si De Biasi, Reja dhe Panucci. Të mos harrojmë se shumë lojtarë janë stërvitur në vendin tuaj dhe unë vetë kam studiuar për pesë vjet në ‘Coverciano’, të dish italisht në Shqipëri është një avantazh.
Ne kemi ambiente të mira, kemi bërë një punë të shkëlqyer duke vëzhguar fëmijët e diasporës dhe kemi organizuar një ekip teknik që luan me peshën e fanellës së tyre. Kjo gjithashtu bën diferencën.
– A është Asllani ndër ata që kanë bërë një hap të madh në cilësi?
Po, ai kishte nevojë të luante gjatë gjithë kohës, të ishte titullar. Dhe largimi nga Interi për në Torino e ndihmoi të rritej, ai është një lloj tjetër lojtari, gjithmonë brenda dinamikës së lojës sonë, qoftë si një organizator i thellë apo si mesfushor. Ai na ndihmon të balancojmë dy fazat e sulmit dhe mbrojtjes, që është forca më e madhe e ekipit tonë.
– A ishte fitorja në Serbi më shumë sesa thjesht një ndeshje futbolli?
Po, kjo është e vërtetë, megjithëse performanca jonë më e mirë ishte barazimi 0-0 kundër serbëve në ndeshjen e parë. Nuk ishte e lehtë në fushën e tyre, por kishte respekt midis dy ekipeve, pavarësisht situatës themelore gjeopolitike. Kur u kthyem në Tiranë, gjetëm një vend që festonte, të gëzuar pa masë.
– Ju thatë se në një shkallë nga 1 deri në 10, ndiheni shqiptar me 8.5. Dhe sa afër ndiheni me eliminatoret në një shkallë nga 1 deri në 10?
Kemi një avantazh, një ‘match ball’ dhe ndiej që nuk do të na ‘dridhet dora’ në momentin vendimtar. Por gjithçka mund të ndodhë ende, sepse jo gjithçka varet nga rezultati ynë. Nëse Shqipëria arrin në fazën play-off, nuk do të jetë në vazon 4, që do të jetë kundërshtari i parë i Italisë.
– Kjo është mirë për Gattuson dhe për ty gjithashtu…
Po e marrim hap pas hapi, ndërsa Italia tashmë e ka të siguruar të paktën fazën play-off. Shpresojmë që me Gattuson të kthehet në Kupën e Botës, por pa u përballur me Shqipërinë në finalen eventuale…
– Nëse gjërat vazhdojnë kështu, ata do të ngrenë një statujë në Tiranë…
Ajo që bëri diferencën ishte zgjedhja ime për të jetuar atje menjëherë, për të kaluar kohë me njerëzit që më falenderojnë në rrugë, për të marrë frymë në atmosferën e vendit. Unë dhe stafi im ndiheshim sikur ishim njerëzit e duhur, në vendin e duhur, në kohën e duhur.
– A është ende një ëndërr apo një qëllim shkuarja në Kupën e Botës?
Do të ishte një ëndërr e përjetshme, por ne e dimë se asgjë nuk vjen lehtë për ne. Siç u them gjithmonë lojtarëve të mi, le të qëndrojmë gjallë, le të qëndrojmë në lojë. Dhe do të shohim se si do të përfundojë”. /Corriere.it