Petrit Vasili: Reforma në drejtësi në agoni

Nga Petrit Vasili

Reforma në drejtësi në agoni dhe zhgënjimi personal.

Si një nga anëtarët e komisionit ad hoc të reformës në drejtësi dhe ku vota ime bënte diferencën sot ndjej vetëm zhgënjim, mosbesim, por edhe përgjegjësi për mirëbesimin e tepruar timin veçanërisht ndaj ndërkombëtarëve.
Ndërkombëtare që ne atë kohë patën një sjellje pak të thuash ofensive dhe shumë imponuese nën alibinë e një reformë që i duhej realisht vendit.
Të gjithë paqartësive të thella dhe formulimeve të dyshimta ndërkombëtarët iu përgjigjën duke vënë gjoksin si garantet e paepur të integritetit të reformës.
Imponuan edhe futjen në Kushtetutë të Operacionit ndërkombëtar të Monitorimit duke shënuar një hap të paprecedentë të ndodhur në asnjë vend tjetër.
Mirëbesimi i verbër tek paanshmëria e tyre, nën dritën e katrahurës së sotme të reformës në drejtësi është sigurisht edhe përgjegjësi e imja.
Sot të gjithë e shohin qartë që ONM anashkalohet,
nënvleftësohet dhe refuzohet pa asnjë hezitim nga rilindja dhe qeveria.
Ndërsa Euralius mbështet “qetësisht” devijimet e rënda të reformës.
Kritikës ia ka zënë vendin krijimi i alibive dhe duartrokitjet zhurmëmëdha të reformës së “paparë” në glob.

Kjo Reformë nëse mund të quhet më akoma kështu zbrazi vendin nga drejtësia dhe ato pak institucionet që u krijuan kanë integritet moral dëshperues sipas vetë konstatimeve te ONM, por që tani e ka zërin ne fikje e sipër.

Muaj më parë kam thënë që reforma në drejtësi është në agoni të thellë.
Reforma në drejtësi si filozofi dhe si veprim konkret është në agoni të thellë pasi kapja e drejtesisë nga rilindja fitoi mbi drejtësinë e paanshme dhe të barabartë për të gjithë.
Reformën në agoni tashmë rilindja po e klonon pa u lodhur duke filluar:
nga zgjedhja e prokurorës së përgjithshme, që u zgjodh kundër kushtetutës me 69 vota kur Komisioni i Venecias kish sugjeruar që të mos përdoreshin as 84 votat që maxhoranca kishte në atë kohë si dhe pa veting.
Nga asgjësimi i Gjykatës Kushtetuese dhe asaj të Lartë për të legjitimuar pandëshkueshmërinë e qeverisë dhe për bllokuar mundësinë e ankimit për koncesionet, grabitjen e pronës publike etj etj.
– nga bllokimi i KED me sebepin e vetingut nderkohë që kryeprokurorja e përkohshme u zgjodh pa veting dhe bëri ç’deshi për muaj të tërë, duke mbyllur gojën për gjithçka
– nga transformimi i komisionit të ligjeve në një inkuizicion, që po djeg reformën me votimet e tij.
– Ku është grupi i ekspertëve të nivelit të lartë qe iu dha e drejta të propozonte projektligjet e reformës? Komisioni i ligjeve i merr propozimet e ekspertëve dhe i klonon duke i ndryshuar totalisht ato vetëm me votat e rilindjes.

Rilindja me britma histerike thoshte se “reformën po e bëjnë ekspertët dhe në nuk ndërhyjmë”, ndërsa sot draftet e ekspertëve të nivelit të lartë janë zëvendesuar nga klonimet e komisionit të ligjeve.

Ndaj reforma ështe në agoni.

Fryma dhe filozofia e 21-22 korrikut dhe e votimit të shtatë ligjeve është shuar së bashku me ndërkombëtarët, ambasadorë a misione qofshin, që bënë sikur i dolën për zot integritetit të saj.
Sot ka vetëm arna dhe klonime që po riciklojnë në mënyrën më të keqe drejtësinë e vjetër.
Garancitë e ndërkombëtarëve për zbatimin korrekt të reformës janë tashmë thjesht një fjalë dhe vetëm nga e kaluara.

Ka fituar Motoja e rilindjes “poshtë reforma në drejtësi dhe rroftë kapja”.