Një turmë e madhe festoi gjatë gjithë natës dhe deri në mëngjes, me akses të menaxhuar posaçërisht në rrethin e gurëve të Stonehenge, i cili u zgjat deri në orën 8:30 të mëngjesit të së dielës, ndërsa njerëzit shënonin solsticin veror. “Ndërsa dielli lindi në ditën më të gjatë të vitit, ne mirëpritëm më shumë se 20,000 njerëz për të festuar së bashku, me mijëra të tjerë që u bashkuan përmes transmetimit tonë të drejtpërdrejtë nga e gjithë bota,” tha të dielën English Heritage, organizata që administron sitin e Stonehenge.
Më 21 qershor, Hemisfera Veriore e Tokës anon më së shumti drejt diellit, duke rezultuar në ditën më të gjatë të vitit. E kundërta ndodh në Hemisferën Jugore, e cila ka ditën e saj më të gjatë më 21 dhjetor. Rrethi prehistorik megalitik i gurëve në Salisbury Plain në Wiltshire, në Anglinë jugperëndimore, duket se është ndërtuar për t’u rreshtuar me rrugën e diellit në këto ditë të veçanta.
Qasja publike në Stonehenge filloi të kufizohej që nga viti 1978, me vizitorët që nuk ishin më të lirë të ecnin mes gurëve. Ky vendim erdhi si përgjigje ndaj rasteve të vandalizmit dhe erozionit të shtuar si rezultat i rritjes së shpejtë të numrit të turistëve. Tubimet moderne të solsticit kishin filluar që në mesin e shekullit të 19-të, të ndihmuara nga aksesi me tren në Salisbury-n e afërt.
Këto ngjarje, më anarkike dhe të lira, morën fund në mënyrë të dhunshme në vitin 1985, kur policia dhe një grup prej qindra udhëtarësh të Epokës së Re, të quajtur “The Peace Convoy”, u përleshën në atë që u bë e njohur si Beteja e Beanfield. Ndërsa policia u përpoq të zbatonte një urdhër gjykate për të ndaluar konvojin, të marrë nga autoritetet lokale, fillimisht me një bllokadë rrugore, më shumë se 500 persona u arrestuan përfundimisht. Kjo ishte një nga ngjarjet më të mëdha të arrestimeve masive në Britani të paktën që nga Lufta e Dytë Botërore. Akuzat për sjellje të pahijshme të policisë dhe dhunë kundër oficerëve qarkulluan nga të dyja palët.
Që nga viti 2000, English Heritage filloi të hapte sitin e Stonehenge për dy solsticet – si dhe ekuinokset e pranverës dhe vjeshtës – për hyrje të menaxhuar. Këto ngjarje kanë marrë vrull që atëherë. Parkimi është me pagesë paraprake dhe vetëm me rezervim, dhe në vitin 2026 tarifat u rritën me 5 paund të tjera, duke arritur në 25 paund (afërsisht 28.20 € ose 33.20 $). Vendet u shitën shpejt, dhe English Heritage paralajmëroi njerëzit të mos parkonin në anë të rrugës A303 ose rrugëve të tjera të ngarkuara që kalojnë pranë sitit – një rrugë kyçe që lidh jugperëndimin me Londrën – duke thënë se makinat do të tërhiqeshin. Në vend të kësaj, autobusë të posaçëm nga Salisbury transportuan festuesit e tjerë në sit.
Moti sigurisht që i përshtatet ditës së parë të verës astronomike në Hemisferën Veriore, me Mbretërinë e Bashkuar dhe pjesën më të madhe të Evropës që përballen me paralajmërime për nxehtësi të rëndë. Temperaturat ishin relativisht modeste në zonën e Salisbury-t sipas standardeve kombëtare të dielën, me parashikime për maksimum 29 gradë Celsius (84.2 Fahrenheit).
Në Francë, megjithatë, qeveria ndaloi konsumin publik të alkoolit gjatë festimeve të Ditës së Muzikës, që shënojnë solsticin veror. Këto përfshijnë mijëra koncerte në sheshe fshatrash, vende rave dhe klube të Parisit, duke bashkuar komunitetet dhe duke tërhequr gjithnjë e më shumë vizitorë ndërkombëtarë. Festimet e Mesit të Verës në Suedi, të cilat filluan që të premten, mund të kenë pësuar një pengesë të shtunën me humbjen 5-1 të vendit nga Holanda në Kupën e Botës. Ndoshta në mënyrë të parashikueshme, temperaturat skandinave janë shumë më të favorshme për festime në natyrë aktualisht, edhe mes valës së të nxehtit në jug.
Marrë nga Deutsche Welle