Historia e Liberato Cacace: Sakrifica dhe ëndrra botërore e mbrojtësit të Zelandës së Re

Një histori e veçantë vjen nga Zelanda e Re, ajo e Liberato Cacace, mbrojtësit të majtë të kombëtares, i cili, pavarësisht se është zelandez, nuk e ka parë kurrë “Zotin e Unazave”, kryeveprën e Peter Jackson të xhiruar pikërisht në vendin e tij. Cacace, i cili ka luajtur për Empolin dhe tani është pjesë e Wrexham në Angli, skuadër në pronësi të yjeve Ryan Reynolds dhe Rob McElhenney, po përgatitet për Kupën e Botës me “All Whites” në San Diego. Ai premton se do ta shikojë filmin nëse Zelanda e Re fiton të paktën një ndeshje në Botëror, një premtim që do të gëzonte vëllain e tij, një fans i madh i sagës, i cili ka vizituar edhe Hobbiton, fshatin e rikrijuar të filmit.

Historia e Cacace është e mbushur me ndikime të forta italiane. Babai i tij, Antonio, u nis nga Massa Lubrense, pranë Napolit, për të kërkuar fat në Wellington, ndërsa nëna e tij, Luisa, është zelandezë me origjinë italiane. Ata zotërojnë një piceri të quajtur “Bella Napoli”, ku Liberato, i njohur si “Libby”, ka punuar si larës pjatash në moshën 15-vjeçare. Ai kujton me modesti: “Stërvitesha dhe më pas shkoja direkt në kuzhinë. Prindërit e mi më kanë mësuar sakrificën.” Kjo përvojë e hershme i ka formuar vlerat e tij, duke theksuar rëndësinë e punës së palodhur, përkushtimit dhe përulësisë.

Lidhja e tij me Italinë është e thellë dhe e vazhdueshme. Babai i tij është një tifoz i zjarrtë i Napolit, duke u zgjuar posaçërisht për të parë ndeshjet. Liberato tregon se kur ishte te Empoli, vizitonte gjithmonë gjyshen e tij Anna, gati nëntëdhjetë vjeç, në Massa Lubrense. Ai kujton fjalët e babait të tij, të cilat i ka ndarë edhe me “Gazzetta”-n vite më parë: “Para se të jesh futbollist, duhet të jesh njeri,” një mësim që e ka shoqëruar gjithmonë dhe që flet për vlerat e respektit dhe integritetit.

Në lidhje me Kupën e Botës, Cacace ka një objektiv të qartë dhe ambicioz: “Të fitojmë një ndeshje. Do të ishte e para për ne si kombëtare. Të gjithë na nënvlerësojnë, por ne jemi të uritur dhe duam të themi fjalën tonë.” Kjo ambicie vjen pas një sezoni personalisht të vështirë, me pesë dëmtime radhazi, një numër i pazakontë për të, pasi në dy vitet e fundit te Empoli kishte luajtur pothuajse gjithmonë. Ai shpreson të shlyejë veten jo vetëm duke përfaqësuar vendin e tij me krenari, por edhe duke treguar vlerën e tij personale në fushë pas periudhës së vështirë.

Largimi i tij nga Empoli verën e kaluar ishte një vendim i menduar mirë, i bazuar në perspektivën e karrierës. Edhe pse kishte oferta nga skuadra të tjera italiane, përfshirë Juventus U23 në vitin 2021, ai zgjodhi Wrexham për shkak të projektit ambicioz të klubit. Pasi firmosi, ai pa edhe serialin televiziv rreth tyre, të cilin e cilësoi “fantastik”. Pronarët e klubit, Ryan Reynolds dhe Rob McElhenney, janë shumë të përfshirë, duke i “bombarduar” lojtarët me mesazhe dhe fraza motivuese.

Prindërit e tij, aktualisht në Massa Lubrense, do të jenë para televizorit me “sy të përlotur” për të parë debutimin e tij kundër Iranit, që do të luhet në orën 3 të mëngjesit sipas orës italiane. Liberato kujton se në vitin 2010, kur Italia luajti kundër Zelandës së Re, ai bënte tifo për “All Whites”, ndërsa babai i tij mbante fanellën e Italisë. Nëse nuk do të ishte bërë futbollist, Liberato thotë se do të kishte vazhduar të punonte në restorantin e familjes, pasi “në kuzhinë ia del mirë”. Ai e përshkruan Zelandën e Re me tre fjalë: “Det, natyrë e egër, qetësi,” duke reflektuar dashurinë për vendlindjen. Kjo histori e sakrificës, pasionit dhe lidhjeve familjare e bën Cacace një figurë frymëzuese në prag të Kupës së Botës.

Marrë nga La Gazzetta dello Sport