334 ndeshje, 11 gola, një trofe të Europa League dhe mbi të gjitha, mbrojtësi qendror me më shumë paraqitje në historinë e Atalantës. Berat Gjimshiti i ka dhënë fund aventurës së tij me klubin bergamask pas gati nëntë vitesh, duke lënë pas një kapitull të jashtëzakonshëm në historinë e klubit.
Për ish-kapitenin e Atalantës nuk mund të ketë veçse lavdi dhe mirënjohje për gjithçka që ka arritur të ndërtojë me fanellën zikaltër. Nga një emër pak i njohur, në një shtyllë të mbrojtjes dhe më pas në një legjendë të klubit: rrugëtimi i Gjimshitit është një histori e ndërtuar me mundësi, sakrifica, emocione, triumfe, karakter dhe shumë punë.
Ngjitja e madhe e Gjimshitit
Gjimshiti ishte një nga ata heronj të heshtur që mishërojnë më së miri atë që do të thotë Atalanta. Një klub ku shpesh mjafton një mundësi e madhe për të ndryshuar përgjithmonë karrierën e një futbollisti.
Mbrojtësi shqiptar u transferua te Atalanta në janar të vitit 2016, në kohën kur skuadra drejtohej nga Edy Reja. Pas dy vitesh dhe huazimeve te Avellino dhe Benevento, erdhi momenti i kthesës.
Në verën e vitit 2018, pas dëmtimit të Varnier, Gjimshiti fitoi një rol të rëndësishëm në mbrojtjen e Atalantës, duke u shndërruar gradualisht në një nga lojtarët më të rëndësishëm të skuadrës, si në Itali, ashtu edhe në arenën evropiane.
Me kalimin e viteve, ai u bë mbrojtësi qendror me më shumë paraqitje në historinë e Atalantës, ndërsa më vonë mori edhe shiritin e kapitenit, një përgjegjësi që e mbajti me krenari dhe seriozitet.
Heroi i heshtur që udhëhoqi Atalantën drejt historisë
Karakter, punë, pjekuri dhe mbi të gjitha një kuptim i jashtëzakonshëm i fjalës skuadër. Këto kanë qenë disa prej tipareve që kanë shoqëruar Gjimshitin gjatë viteve të tij në Bergamo.
Momenti më i paharrueshëm erdhi në Dublin, kur Atalanta fitoi trofeun evropian. Gjimshiti, si kapiten, zgjodhi ta ngrinte kupën së bashku me të gjithë shokët e skuadrës. Një gjest simbolik që, në njëfarë mënyre, tregon më shumë për karakterin e tij sesa shumë trofe individualë.
Gjimshiti mund të konsiderohet si një lloj “Batman-i” zikaltër: një mbrojtës i heshtur, gjithmonë vigjilent, që qëndroi në prapavijë ndërsa Atalanta shkruante një nga historitë më të bukura të futbollit italian dhe evropian.
Tashmë, rrugët e Berat Gjimshitit dhe Atalantës ndahen, të paktën në aspektin sportiv. Por lidhja mes mbrojtësit shqiptar dhe Bergamos do të mbetet përgjithmonë e fortë.
Për Gjimshitin, Bergamo nuk do të jetë kurrë thjesht qyteti ku luajti futboll. Do të jetë shtëpia e tij e dytë, vendi ku nga një futbollist pak i njohur u shndërrua në kapiten dhe legjendë të një prej klubeve më të veçanta të futbollit italian. Një histori që do të vazhdojë të tregohet edhe për brezat e ardhshëm.