Nga klasikët te provokatorët, ja futbollistët më trendi të momentit

Me tatuazhe, kreshta dhe të stiluar në Instagram, por homoseksualiteti mbetet tabuja e fundit  

Në fillim ishte David Beckham, lojtari i parë që i dha imazhit dhe kujdesit për veten një rëndësi të madhe dhe sugjeroi se çfarë ishte ‘cool’. Mesfushori anglez – një karrierë në Manchester United, Real Madrid, Paris Saint-Germain – fizik perfekt, lëkurë të mbajtur mirë, look të përsosur ka përcaktuar një stil dhe një pionier për një brez të ri të atletëve të futbollit superstar jo vetëm për kompanitë në këtë fushë, por duke u bërë edhe një sipërmarrës mode dhe duke pushtuar kopertinat e revistave.

Sigurisht Beckham, i ka pasur këshillat në shtëpi, nga gruaja e tij stiliste, Victoria Beckham, duke qenë që në fillim të karrierës së saj pjesë e Spice Girl, duke kaluar pastaj në modë, gjë që ia ka dalë me mjaft sukses. Mbetet fakti se Beckham ka hapur brezin e ri të futbollistëve “meterosexual”. Në histori flitet edhe për spanjollen Paola Bosch, eksperte mode, ish-asistente mode në Vogue Portugal, stiliste prej disa vitesh sidomos me Real Madrid. Krijuese e fushatës publicitare për Adidas, si Nike dhe Puma, në të cilën përfshihen yje si Messi, Cristiano Ronaldo, Raphael Varane.

Ky i fundit, origjinal, elegant, larg ekstravagancës, kurrë i çuditshëm (Braun e zgjodhi atë si ambasador për makina elektrike) është pjesë e atij grupi të madh të lojtarëve që mund të përcaktohen me një stil klasik. Më përfaqësuesit e skuadrave janë juventinët, Claudio Marchisio dhe Paulo Dybala, i njëjti trajner i Real Madridit dhe ish-futbollisti kombëtar francez Zidane, Mario Gomez sulmuesi i Shtutgartit me origjinë spanjolle apo menaxheri aktual i Pep Guardiolës i Manchester City-t.

Dhe pastaj ekscentrikët, provokatorët, të cilët nuk e kanë problem të dalin me një look ekstravagant, si braziliani Dani Alves, francezi i Manchester United Paul Pogba, spanjolli i Arsenalit Hector Bellerin dhe pastaj sërish super mbrojtësi i Realit, i cili me bashkëshorten Pilar kanë një jetë të pasur dhe sulmuesi brazilian i Paris Saint German, Neymar. Përveç tyre pa dyshim belgia e Romës, Radja Nainggolan me kreshtat e saj fantastike dhe belgia-marokene e Manchester, Marouane Fellaini me flokët e saj të dekoloruar.

Qëndrim jashtë fushës, ndoshta në fotografi publike ose ngjarje publike, shumë yje të topit – nga Pogba te Ramos, nga Bejerin te Marco Asensio, pa lënë pa përmendur Neymar – kanë një kulturë muzikore të rrënjosur në hip hop ndërsa tatuazhet janë obsesioni i ri i të gjithë lojtarëve, si për shembull Ramos i Real Madridit e ka trupin të gjithë trupin me tatuazhe, për të vazhduar me Ibrahimovic, Dani Alves, Nainggolan, kiliani Mauricio Pinilla dhe Leo Messi që nuk e ka ende të gjithë trupin tatuazh.

Lojtarët diktojnë modelet, përkundrazi mbështesin Bosch-in, ata ‘marrin frymë’ dhe nga lartësia e popullaritetit të tyre: pamjet e fytyrave të tyre, me flokët e tyre që nuk janë dekompozuar rastësisht, do të ishin të gjitha së bashku në një katalog prerjesh që mbahen nga parukierë të ndryshëm. Sot djemtë shkojnë në berber me ‘santinon’ e tyre në smartphone: për më tepër, ato modele kryesojnë edhe në ëeb.

Rrjeti i tyre social, sigurisht që është “Instagrami”. Cristiano Ronaldo, @cristiano, numëron shifrën hapësinor të 122.6 milionë ndjekës, @leomessi 88.7 milionë, @neymarjr 90.9, @paulpogba ‘vetëm’ 21.4 milionë, @ 3gerdpique 15.5, @raphaelvarane 8.1. Kjo sipas Paola Bosch, është hapësira e tyre e lirë, ku përveçse imazheve futbollistike ofrojnë imazhe të kukullave, séance palestre, foto të jetës së tyre reale, të shtrirë në divan apo në makinë. Në kundërshtim me atë që mund të mendohet, janë vetë ata, Bosch siguron, që bëjnë postime në “Instagram”.

Po seksualiteti? Këtu le të qëndrojmë – ndoshta vendi i vetëm i mbetur – në mjedisin e tabuve. A janë vërtet të gjithë të hetero? Statistikisht e pamundur, por dalja në futboll nuk flet për këtë. Dhe kjo nuk është çështje e sportit, por më tepër për llojin e audiencës apo më mirë të tifozëve. Më mirë të mos përfytyrosh epitete nga qëndrimet, dhe në të vërtetë klubet nuk duan të marrin në konsideratë atë. Por, një gjë është e sigurt janë të shtrënguar nga autocensurasiguron që homoseksualët të jenë atje, por janë të shtrënguar nga vetëcensurimi.