Botërori 2026: Propozimi për rikthimin e Italisë nga zyrat e FIFA-s ndez debat

Një propozim i diskutueshëm për rikthimin e Italisë në Kupën e Botës 2026, jo përmes fushës, por nga zyrat e FIFA-s, ka ndezur një debat të fortë në Itali. Ajo që fillimisht dukej si një mirazh, është shndërruar në një plan konkret nga Paolo Zampolli, i dërguari special i Trump. Ai ka rihapur një plagë të pashëruar, duke i sugjeruar zyrtarisht Gianni Infantinos, presidentit të FIFA-s, që të konsiderojë “Azzurrët” si zëvendësuesit e parë në rast të përjashtimit të Iranit. Kjo manovër, megjithëse e bllokuar formalisht nga FIFA, mbetet e gjallë në korridoret e pushtetit, e ushqyer nga pesha tregtare dhe historike që një kombëtare katër herë kampione bote do të sillte në edicionin e Amerikës së Veriut.

Megjithatë, Irani nuk ka asnjë qëllim të tërhiqet. Zëdhënësja e qeverisë, Fatemeh Mohejerani, deklaroi në televizionin shtetëror se Ministria e Rinisë dhe Sportit ka njoftuar, me urdhër të ministrit, përgatitjen e plotë të kombëtares së tyre për pjesëmarrjen në Kupën e Botës 2026 në Shtetet e Bashkuara, duke shuar entuziazmin e atyre që shihnin një tërheqje të afërt. Në këtë skenar tensionesh ndërkombëtare dhe llogaritjesh burokratike, Italia është e ndarë. I vetmi që shfaq një qasje pragmatike është Dino Zoff, ish-portieri legjendar. Me sinqeritetin e atij që e ka ngritur Kupën e Botës, Zoff pranoi: “Nuk do të ishte shumë sportive, por e dobishmja është e dobishme.” Kjo frazë i jep zë asaj pjese të vendit që, për të mos parë Kupën e Botës së tretë radhazi nga divani, do të pranonte edhe një ftesë “zyrtare”.

Pjesa tjetër e drejtuesve italianë, megjithatë, i përgjigjet me një “Jo faleminderit” të prerë. Për shumë përfaqësues të shquar, prestigji i Italisë nuk mund të jetë objekt i një ripeshkimi. Andrea Abodi, Ministri i Sportit, ishte kategorik: “Nuk është e përshtatshme, kualifikohesh në fushë,” duke shtuar se një manovër e tillë do të ishte jo vetëm e papërshtatshme, por edhe teknikisht e pamundur. Në të njëjtën linjë ishte edhe presidenti i CONI-t, Luciano Buonfiglio, i cili komentoi me krenari: “Do të ndihesha i fyer. Duhet ta meritosh të shkosh në Botëror.” Edhe më drastik ishte ministri i Ekonomisë, Giancarlo Giorgetti, i cili pranoi pa fjalë se, në rast ripeshkimi, do të turpërohej. Plani i Zampollit ka nxjerrë në pah shpirtra të ndryshëm të futbollit italian: nga njëra anë tundimi i kthimit mediatik dhe ekonomik, nga ana tjetër mbrojtja e një etike sportive që preferon mungesën dinjitoze ndaj rikthimit të detyruar. Topi mbetet tani në këmbët e FIFA-s.